Στις 11 Φεβρουαρίου 1998 δημιουργήθηκε ένας
φορέας της Κρητικής παράδοσης στο Σύδνεϋ, με την
επωνυμία"ΟΜΙΛΟΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ". Ο
φορέας αυτός δεν είναι τίποτα άλλο από τη
μετάλλαξη της Μουσικοχορευτικής Σχολής
ΠΛΑΤΥΡΡΑΧΟΣ.
Τον ΟΜΙΛΟ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ στηρίζουν όλοι
εκείνοι οι συμπατριώτες μας και οι φίλοι τους που
δύο χρόνια τώρα ευρίσκοντο στο πλάι του νεαρού
χοροδιδάσκαλου και μουσικού και χαιρόταν το έργο
του. Η Κρήτη ορθώνεται πάντα επιβλητική στη σκέψη
μας όχι μόνο με τα περασμένα μα και με τα σημερινά
και με τα μελλούμενα. Οι παλμοί της Κρήτης είναι
και δικοί μας παλμοί.
Ένα ΝΕΟ ΣΧΗΜΑ οργάνωσης και κινητοποίησης των
Κρητών του Σύδνεϋ ήταν από τα πράγματα αναγκαίο.
Αυτή την αναγκαιότητα επιχειρούμε να
υλοποιήσουμε με τον ΟΜΙΛΟ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ.
ΔΕΝ αντιστρατευόμεθα κανένα από τα υπάρχοντα
Κρητικά Σωματεία στην πολιτεία μας. Σεβόμαστε
την ύπαρξή τους, τιμούμε τη δράση και την ιστορία
τους και επιζητούμε τη συνεργασία τους.
Εμείς θα δραστηροποιηθούμε με την παράδοση του
τόπου καταγωγής μας, με την πνευματική μας
κληρονομιά. Επιθυμούμε να αφήσουμε κάτι στις
γενιές που έρχονται. Να τις γαλουχίσουμε με τα
ιερά νάματα της φυλής μας, να τις φορτώσουμε με
την ευθύνη να είναι Κρητικοί, άσχετα αν ζούνε
χιλιάδες μίλια μακριά από τον τόπο που είδαν το
φως της ζωής οι γονείς τους.
Θέλουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας για να
δημιουργήσουν μέσα από πολύμορφες επικοινωνίες
και συναντήσεις, το ζεστό Κρητικό συντρόφιασμα
στη ζωή, στη δράση και στη σκόλη, στη χαρά και στον
πόνο, στο στοχασμό και στ'όνειρο, έτσι για να
νοιώσουμε ξανά τον παλμό της αιωνόβιας Κρήτης να
μας σμίγει και πάλι σε καινούριες αναζητήσεις. Να
ξαναβρούμε πάλι την ομορφιά της ζωής που σήμερα
περνά φοβερή και πολύπλευρη κρίση, να τονώσουμε
τους ωραίους θεσμούς της αγνής επικοινωνίας, της
ανθρωπιάς και της πηγαίας καλοσύνης που έλειψαν
στούς καιρούς μας.
Πιστεύουμε πως όλα τούτα τα κουβαλάει η Κρήτη
μέσα της, στο πέρασμα του καιρού και η επιστροφή
μας στις ρίζες της Κρήτης, θα μας κάνει να ζήσουμε
τη δική της ομορφιά και να απαλλαχτούμε από
άλλους τρόπους ζωής και διασκέδασης που
δηλητηριάζουν κάθε μέρα και πιο πολύ τη ζωή μας.
O ΟΜΙΛΟΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ φιλοδοξεί να γίνει
ένας φορέας που θα μας κάνει να γευτούμε την
ομορφιά της Κρητικής παράδοσης σε όλους τους
τομείς της ζωής. Για το σκοπό αυτό στηρίζουμε την
προσπάθεια που ξεκίνησαν πριν από δύο χρόνια τα
παιδιά μας για να προβάλλουν μέσω του χορού της
μουσικής του τραγουδιού, του θεάτρου αργότερα
την παράδοση της Κρήτης μας. Γι αυτό στις 11
Φεβρουαρίου αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα
συμβούλιο που σκοπό έχει με τη στήριξή του να
τους δίνει φτερά για να οραματίζονται και να
δημιουργούν.
Ξέρουμε πως η εποχή μας είναι σκληρή και
ωφελιμιστική και θα συναντήσουμε δυσκολίες και
εμπόδια. Παράλληλα όμως ξέρουμε πως πρέπει να
αγωνιστούμε για να πετύχουμε τους στόχους μας.
Ξέρουμε επίσης κάτι πιο σημαντικό και παρήγορο.
Πως οι συμπατριώτες και οι φίλοι μας μπορούν να
στεριώσουν κάθε όμορφη πρωτοβουλία, όταν είναι
για των παιδιών μας την προκοπή και τη συνέχιση
της παράδοσης της Κρήτης μας.
 |
Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του
"Ομίλου Κρητικής Παράδοσης" αποτελούν
οι:(από αριστερά) Μανόλης Μπαργιατάκης, Λευτέρης
Πλατύρραχος, Γιώργος Παρλιάρος, Σταύρος
Βουρβαχάκης (ταμίας), Στέλιος Βουλγαράκης
(αντιπρόεδρος), Γιώργος Βαρδάκης (πρόεδρος), και
Οδυσσέας Πλατύρραχος (γραμματέας). |
ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ του
Αυστραλογεννημένου Κρητικού Χορογράφου και
Μουσικού
"Μιχάλη Πλατύρραχου"
O Mιχάλης Πλατύρραχος γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου
1977 στο Σύδνεϋ. Είναι γιος του Οδυσσέα και της
Ελένης Πλατύρραχου και μεγάλωσε σε ένα
περιβάλλον με έντονες τις κρητικές συνήθειες
αφού για χρόνια οι γονείς του συμμετείχαν στις
δραστηριότητες της Κρητικής Αδελφότητας Σύδνεϋ
και ΝΝΟ.
Σε ηλικία 10 χρονών ζήτησε από τον
πατέρα του μια κρητικιά λύρα και κανείς δεν
μπορούσε να φανταστεί την κατοπινή αλματώδη
εξέλιξή του. Ευτύχησε να θαυμάσουν τα παιδικά
μάτια του, ξακουστούς λυράρηδες λαουτιέρηδες και
τραγουδιστάδες που φιλοξενούνταν στο σπίτι του
πατέρα του κατά τις περιοδείες τους στην
Αυστραλία και να δεχτεί εξαίσια μουσικά
ακούσματα που γρήγορα με καταπληκτική
αφομοιωτική διάθεση τα έκανε κτήμα του.
Στην παιδική του μνήμη έχουν χαραχτεί ανεξίτηλα
οι συμβουλές ονομαστών δασκάλων που δεν
αποκλείεται μια μέρα τούτος ο δεκαεννιάχρονος
νεαρός και να ξεπεράσει ακόμη.
Με ελάχιστα μαθήματα από το συμπάροικο Σοφοκλή
Σφακιανάκη που όμως αναγνωρίζει ότι υπήρξαν
καθοριστικά, πήρε τις πρώτες γνώσεις γύρω από την
Κρητική λύρα που σήμερα αποτελεί σημαντικό
παράγοντα στη ζωή του.
Με τη λύρα και το χορό μεγάλωνε ο Μιχάλης
Πλατύρραχος και παράλληλα έσκυψε ευλαβικά με το
σεβασμό που ταιριάζει πάνω στη λαογραφία του
νησιού και τη δισκογραφία και αντλούσε θέματα
και ιδέες για να πλουτίσει τις γνώσεις του και να
γίνει ο ίδιος κομμάτι αναπόσπαστο του περήφανου
λαού της Κρήτης. Τα χιλιάδες μίλια απόσταση που
μας χωρίζουν από την πατρογονική γη δεν στάθηκαν
εμπόδιο για να ατονήσουν ούτε στιγμή οι δεσμοί
που γαλούχησαν γενεές γενεών.
Ζωντανό κύτταρο της παροικιακής μας ζωής τούτος
ο περήφανος νεαρός, που έχει δραστηριοποιηθεί
στο παρελθόν και μάλιστα με ξεχωριστή επιτυχία
και στο θεατρικό τομέα, πέρα από τη λύρα που είναι
η «πρώτη αγάπη του» επιδίδεται με ξεχωριστή
επιτυχία και στην εκμάθηση του παραδοσιακού
Κρητικού χορού, όπως τον χόρευαν οι παππούδες μας
στους χορούς και τα πανηγύρια, χωρίς ξενόφερτες
αλλοιώσεις και παράταιρες προσμείξεις.
MHNYMA του Αυστραλογεννημένου
Κρητικού Χορογράφου και Μουσικού
"Μιχάλη Πλατύρραχου"
Yστερα από συλλογική δραστηριότητα ενός χρόνου,
σαν υπεύθυνος των μουσικών και χορευτικών
τμημάτων του “ΟΜΙΛΟΥ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ”,
βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να κάνω γνωστό, ότι
είμαι απόλυτα ικανοποιημένος με την πρόοδο των
παιδιών μας.
Στον τομέα του χορού, τα τέσσερα χορευτικά
τμήματα του Συλλόγου : “Μαυραετοί”, “Κουρήτες”,
“Κρήσσες”, και το “Παιδικό”, προχωρούν θετικά,
και εμφανίζονται συνεχώς, σε παροικιακές
εκδηλώσεις, πολυεθνικές συγκεντρώσεις και σε
διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις συμπατριωτών
μας.
Αναγνωρίζονται καθημερινά, και αγκαλιάζονται
πλατιά από τον ευρύτερο παροικιακό χώρο, ενώ
προβάλλουν τα ηθογραφικά στοιχεία της Κρητικής
παράδοσης σωστά, στην πολυεθνική κοινωνία της
πολιτείας μας και τους αξίζει κάθε έπαινος.
Έχουμε αναβιώσει παλιούς ξεχασμένους χορούς της
Κρήτης, και χορεύονται με ιδιαίτερη χάρη από
μικρούς και μεγάλους και θα αποτελούν μελλοντικά
σημαντικό παράγοντα στα παραδοσιακά μας Κρητικά
γλέντια. Η χορωδία μας με τις μαντινάδες της, με
τα Ριζίτικα τραγούδια προσπαθεί να διατηρεί
ατόφιο, το Κρητικό παραδοσιακό τραγούδι όπως το
κληρονομήσαμε από τα Βυζαντινά χρόνια. Οι
μουσικοί μας, έχουν αναστήσει τον Ανδρέα Ροδινό,
το Μανόλη Λαγό, το Μπαξεβάνη, το Κουτσουρέλη, κι
άλλους παλιούς παλαίμαχους και πρωτεργάτες της
Κρητικής Δημοτικής Μουσικής, με αποτέλεσμα,
πενήντα με εξήντα χρόνια μετά από το θάνατο των
μεγάλων αυτών δημιουργών, να διατηρούνται στην
άλλη γωνιά της γης, τα Συρτά του Ροδινού, του
Μανόλη Λαγού και άλλων.
Καταφέραμε να πιάνει ένα οχτάχρονο
Αυστραλογεννημένο Κρητικόπουλο τη λύρα, μισό
αιώνα μετά από το θάνατό των αείμνηστων αυτών
μουσικών, και να παίζει Ροδινό κ.λ.π. Έχουμε την
αίσθηση ότι δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι και
ένας λόγος που αγωνιζόμαστε όλοι μας, και στόχος
μας ταυτόχρονα, ανακατευόμενοι στους διάφορους
οργανισμούς της παροικίας, να συνεχίσουμε την
παράδοση. Και είναι οποσδήποτε σημάδι παρήγορο
το γεγονός, ότι παιδιά κάθε ηλικίας πυκνώνουν
καθημερινά τα τμήματά μας και μας γεμίζουν με
μηνύματα αισιόδοξα για το μέλλον.
Επιθυμία μας είναι ο “ΟΜΙΛΟΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ
ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ”, να γίνει ο φορέας εκείνος που θα
εκπροσωπήσει επάξια τη Κρητική παράδοση, σε
όλους τους τομείς της ζωής. Οι άξιοι εκφραστές
της, με το χορό τους, με τη μουσική τους και το
τραγούδι τους, μας κάνουν πάντα περήφανους που
μας εκπροσωπούν τόσο όμορφα. Η παράδοσή μας
μεταλαμπαδεύεται στις ερχόμενες γενιές, και η
ευθύνη όλων των μεγαλύτερων να παραδώσουν τη
σκυτάλη στη νέα γενιά, μας έχει φορτώσει kαι μας,
με υποχρέωση και ευθύνη να πράξουμε το ίδιο.
Συγχαίρω τα παιδιά, που εκπαιδεύονται, στη
παραδοσιακή μουσική του τόπου μας, στο χορό, και
στο τραγούδι. Στους γονείς τους εύχομαι να τα
χαίρονται και να τα καμαρώνουν πάντα. Αυτά τα
παιδιά, κάποια μέρα θα είναι οι συνεχιστές της
ατόφιας Κρητικής παράδοσης, σ’ αυτή τη χώρα που
ζούμε και θα είναι η ελπίδα του μέλλοντος για τη
διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, και τη
διατήρηση των ηθογραφικών στοιχείων της
παράδοσής μας, που μέρα με τη μέρα χάνονται και
σβήνουνε.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους
εκείνους που στηρίζουν την προσπάθειά μου, για
την εξάπλωση των ηθών και των εθίμων της Κρήτης
μας, στη νέα γενιά που έχει χρέος να συνεχίσει τη
παράδοση. Όσο θα με στηρίζουν οι γονείς, οι φίλοι
μου, και οι εκλεκτοί συμπατριώτες μας στο έργο
μου, θα με οπλίζουν με κουράγιο για να
οραματίζομαι και να προσφέρω.