Αφιέρωμα των «Αντιπόδων» στον ομογενή ακαδημαϊκό Γ. Καναράκη

Πηγή: ΕΡΑ

Αφιέρωμα στο έργο και την προσφορά του ομογενή ακαδημαϊκού και ερευνητή Γιώργου Καναράκη στα ελληνικά γράμματα, περιλαμβάνει το νέο τεύχος του περιοδικού «Αντίποδες», που κυκλοφόρησε στην Αυστραλία

Το περιοδικό είναι μια έκδοση του Ελληνοαυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης (ΕΑΠΣΜ), του πιο σημαντικού πολιτιστικού φορέα της παροικίας με μια ιστορία μερικών δεκαετιών.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Γιώργος Καναράκης μπορούσε να είναι ένας καταπληκτικός ρεπόρτερ. Έχει «όσφρηση» για την είδηση, το καινούριο, το διαφορετικό, το ενδιαφέρον. Και τα ψάχνει με υπομονή και επιμονή. Τηρεί με θρησκευτική ευλάβεια μια από τις (πολλές) δημοσιογραφικές εντολές: «Αν δεν είσαι απόλυτα σίγουρος για κάτι, άστο στην άκρη. Μη το χρησιμοποιήσεις». Έτσι είναι πάντα έγκυρος και αντικειμενικός. Βέβαια η δίψα του για μάθηση, το ταλέντο του και η καλή τύχη του συνέβαλαν ώστε να γίνει ένας διακεκριμένος πανεπιστημιακός καθηγητής με θητεία σε καταξιωμένα πανεπιστήμια, με υποτροφίες, με σημαντικότατες διακρίσεις και με αξιόλογες έρευνες.

H συμβολή του Δρ. Γιώργου Καναράκη στα ελληνικά γράμματα στην Αυστραλία είναι ανεκτίμητη. Ένα μεγάλο μέρος της έρευνάς του το αφιέρωσε στον Τύπο του απόδημου Ελληνισμού και ιδιαίτερα της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας.

Να σημειωθεί ότι ο κ. Καναράκης δεν περιορίστηκε απλά στο να ερευνήσει τον Ομογενειακό Τύπο και να εκδώσει το σημαντικότατο βιβλίο του «Ο Ελληνικός Τύπος στους Αντίποδες: Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία», καθώς και να δημοσιεύσει σχετικά άρθρα. Υπήρξε και «αιμοδότης» του Τύπου αυτού τροφοδοτώντας τον κατά καιρούς ( συνεργάστηκε, με όλα τα έντυπα) με αξιόλογα άρθρα του, εμπλουτίζοντας έτσι την ύλη του και ανεβάζοντας το κύρος του.

Ειδικά το βιβλίο του για τον ομογενειακό Τύπο της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας δεν είναι απλά το μοναδικό. Είναι η πληρέστερη συλλογή στοιχείων για το συγκεκριμένο θέμα. Επίσης το βιβλίο του «In the wake of Odysseus: Portraits of Greek Settlers in Australia» είναι, βέβαια, ένα άψογο ιστορικό λογοτεχνικό έργο για μορφές της παροικίας.

Πάνω από όλα είναι μια αριστουργηματική δημοσιογραφική παρουσίαση πορτραίτων κορυφαίων, αλλά άγνωστων στους περισσοτέρους Ελληνο-αυστραλών. Διαχρονικών πορτραίτων ατόμων που έζησαν και δημιούργησαν πριν δεκαετίες αλλά δοσμένα με τέτοιο αριστοτεχνικό τρόπο που ακόμα και σήμερα περιέχουν και «ειδήσεις».
Ποιος γνώριζε, λόγου χάρη, τις ελληνικές ρίζες της Qantas; Ο Καναράκης τις έψαξε, τις βρήκε και τις δημοσίευσε. Και πολλές φορές, ακόμα και σήμερα, οι εργαζόμενοι στον Ομογενειακό Τύπο «αντλούν» πληροφορίες για κείμενά από τα βιβλία του.

Όπως ο ίδιος δήλωσε στο ΑΠΕ, στα πλαίσια των ερευνών του, ταξίδευσε σ' όλη την Αυστραλία. Από το 1976 έως το 2002 συγκέντρωνε στοιχεία για το βιβλίο του με θέμα τον «Ελληνικό Τύπο στους Αντίποδες». Επισκέφθηκε όλες τις πολιτείες και όλες τις βιβλιοθήκες και δεν άφησε «πέτρα αγύριστη», κάτι άλλωστε που το διαπιστώνει και ο αναγνώστης του.

Το 1978 μέσω Πέρθης και Μπρουμ βρέθηκε στο Ντάργουϊν ένα αντίγραφο της εφημερίδας «Αυστραλία» της πρώτης ελληνόφωνης εφημερίδας της χώρας αυτής. Πως το βρήκε; Όχι από ...τύχη αλλά χάρη στην «όσφρησή του» και στην επιμονή του.

Ζήτησε να βρει και να μιλήσει με παλιούς Έλληνες αφού, επιμένει, η έρευνά του να είναι στους χώρους που κινούνται, ζουν και δημιουργούν άνθρωποι και πάνω από όλα να είναι «πρωτογενής». Τον πήγαν σε μια ηλικιωμένη κυρία. Του διηγήθηκε παλιές ενδιαφέρουσες ιστορίες. Του έφερε και μια παλιά κιτρινισμένη εφημερίδα όπου είχε δημοσιευθεί η φωτογραφία του γάμου της. Η εφημερίδα αυτή ήταν η «Αυστραλία» που, τελικά, μετά από μια περιπετειώδη ιστορία κατέληξε στα χέρια του Γιώργου Καναράκη, δωρεά της ηλικιωμένης κυρίας «για αξιοποίηση».
Το φύλλο αυτό της «Αυστραλίας» κοσμεί και το εξώφυλλο του βιβλίου του για τον τύπο.

Έτσι δημοσιογραφικά, «φασούλι το φασούλι», συγκεντρώνει το υλικό του. Αλλά δεν περιορίζεται μόνο στη δημοσιογραφική ιδιότητα της συγκέντρωσης και της απλής καταγραφής και παρουσίασης κάποιων γεγονότων. Ο επιστήμονας Καναράκης συνθέτει, αναλύει, συμπεραίνει και παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο έργο που αντέχει στον χρόνο.

Γιατί όμως ο διακεκριμένος πανεπιστημιακός μπήκε στον κόπο να μελετήσει το φαινόμενο του ομογενειακού τύπου και να εκδώσει το σχετικό βιβλίο; Την απάντηση την δίνει ο ίδιος: «Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο Τύπος αποτελεί ζωτικό τμήμα της ζωής και της ιστορίας κάθε παροικίας της διασποράς. Μολοταύτα, σε πολλές χώρες αποτελεί συχνά παραμελημένη πλευρά του Ελληνισμού και παραμελημένο χώρο έρευνας και μελέτης».

Υπήρχε, λοιπόν, ένα κενό που το κάλυψε με το πρώτο, το υπογραμμίζουμε αυτό, βιβλίο για τα ελληνικά έντυπα της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας γιατί, όπως σημειώνει ο ίδιος, «καμιά σοβαρή εξέταση του Ελληνισμού δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί πλήρης εάν δεν ληφθούν υπόψη η δραστηριότητα και η ιστορία του ελληνικού Τύπου στην Αυστραλία».

Στο πρώτο του κεφάλαιο αφού παρουσιάζει διάφορα χαρακτηριστικά του Ομογενειακού Τύπου συμπεραίνει πως «προσφέρει μια αδιάσπαστη και πολυδιάστατη άποψη της ζωής και του κόσμου» της Ομογένειας μαζί με την σημείωση ότι αξίζει περισσότερη ειδική έρευνα και καταγραφή ενώ στο δεύτερο κεφάλαιο τον χαρακτηρίζει «σφριγηλό και παραγωγικότατο», αλλά διατυπώνει και προβληματισμό για το μέλλον του.
Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το κεφάλαιό για τους Έλληνες τυπογράφους και εκδότες της Αυστραλίας τους οποίους χαρακτηρίζει «μια αδιερεύνητη και αναξιολόγητη δύναμη». Και ενώ όλα τα κεφάλαια έχουν τη ζωντάνια και την γλαφυρότητα του «επίκαιρου» ρεπορτάζ, συγχρόνως συμπληρώνονται και από δεκάδες ελληνόγλωσσες και αγγλόγλωσσες πηγές (βιοβλιογραφία) για όποιον θέλει να ερευνήσει πιο διεξοδικά κάποιο συγκεκριμένο θέμα, καθιστώντας την έκδοση αυτή ακόμα πιο σημαντική.

Αρχείο