Η υγεία μας από το κακό στο χειρότερο
Είμαστε πιο παχουλοί, πάσχουμε από διαβήτη και κατάθλιψη

Πηγή: Εφημερίδα Νέος Κόσμος

Της Ευγενίας Παυλοπούλου

Χριστουγεννιάτικα δωράκια αποφάσισε να μας κάνει η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία. Παρά το γεγονός ότι αυτό είναι καλό, το δωράκι αποδεικνύεται γροθιά στο στομάχι μας που έτσι κι αλλιώς έχει πρόβλημα. Το πρόβλημα όμως δεν το έχει μόνο το στομάχι μας, όπως τουλάχιστον τα στοιχεία που ανακοίνωσε πρόσφατα η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (ΑΒS) για την υγεία των Aυστραλών, δείχνουν.

Με γευστικούς αλλά και αλκοολικούς πειρασμούς το χριστουγεννιάτικο τραπέζι αλλά καλό να είμαστε προσεκτικοί και να ενδώσουμε στους πειρασμούς με μέτρο και γνώμονα πάντα την καλή μας υγεία

Η κατάσταση της υγείας μας αλλάζει, λέει η ABS και αλλάζει προς το χειρότερο.

Η πιο "δημοφιλής" νόσος που ταλαιπωρεί τους άνω των 44 ετών Αυστραλούς και πολλούς συμπάροικους, είναι ο διαβήτης. Και για να επιβεβαιωθεί του λόγου το αληθές, καλό είναι τέτοιες μέρες Χριστουγέννων που όπως και να το κάνουμε θα αυξήσετε την κατανάλωση γλυκών, να ξέρετε ότι 1,5 εκατ. Αυστραλών πάσχουν από διαβήτη γεγονός που καθιστά την νόσο, επιδημία για την Αυστραλία.

Ο διαβήτης όμως δεν έρχεται μόνος του. Μπορεί αυτό να ισχύει για όσους πάσχουν από αυτόν του Τύπου 1 αλλά για τους ασθενείς του διαβήτη Τύπου 2, η νόσος αποτελεί σύμπτωμα μίας άλλης "βαριάς και επιζήμιας τάσης" της εποχής μας, αυτής του πάχους.

Χριστουγεννιάτικη επισήμανση τα παρακάτω στατιστικά στοιχεία και όχι δωράκι που καλό θα ήταν να την κολλήσετε στην πόρτα του ψυγείου σας και να κάνετε περισσότερη παρέα στη ζυγαριά σας τούτες της άγιες και "παχουλές" σε εδέσματα μέρες. Το 1995, το 48,8% των ανδρών ήταν παχύσαρκοι ενώ δέκα χρόνια μετά, το 2005 δηλαδή, οι άνδρες της χώρας που είναι παχύσαρκοι φτάνουν το ποσοστό του 58,3%. Σε απλά λόγια οι δύο στους τρεις κυρίους της Αυστραλίας πολεμάνε με τα παχάκια τους και την μάχη φαίνεται ότι κερδίζουν τα κιλά και όχι η υγεία τους.

Για τις γυναίκες της χώρας η κατάσταση είναι "ελαφρώς" καλύτερη αφού το 1995 οι παχύσαρκες αντιπροσώπευαν το 32,5% του συνολικού πληθυσμού των θηλυκών της χώρας, ενώ σήμερα το ποσοστό ανέβηκε κατά 7,5 % και οι παχύσαρκες γυναίκες φτάνουν το 39,9% του πληθυσμού.

Να ήταν όμως μόνο αυτό θα λέγαμε πάλι καλά. Πέρα από το πολύ φαΐ, φαίνεται ότι το ρίχνουμε και στο πολύ ποτό, εδώ στην χώρα του Νότου.

Η αύξηση στην κατανάλωση αλκοόλ δεν έχει φύλο. Με άλλα λόγια άνδρες και γυναίκες επιδίδονται στην σχεδόν ασύστολη κατανάλωση αλκοόλ. Τα ποσοστά για την υπέρμετρη κατανάλωση αλκοόλ από τις γυναίκες έχουν διπλασιαστεί τα τελευταία δέκα χρόνια λένε τα στατιστικά στοιχεία. Το 1995 εκείνες που το έριχναν έξω, πολύ συχνά με κάμποσα ποτηράκια παραπάνω, αποτελούσαν το 5,1% των γυναικών της χώρας, σήμερα όμως το 11,7% των γυναικών αποφασίζουν ότι το πρώτο, το δεύτερο, το τρίτο, το τέταρτο και ούτω καθεξής ποτηράκι, το "χρειάζονται".

Οι κλασσικοί πότες αλκοόλ, οι άνδρες, δεν πάνε και αυτοί πίσω. Πως θα μπορούσαν άλλωστε; Σε μία προσπάθεια να δικαιώσουν την φήμη τους, το 15% και κάτι αυτών, πίνουν μέχρι σχεδόν τελικής πτώσεως σήμερα, σε αντίθεση με το 10% περίπου που επιδιδόταν στην συγκεκριμένη τακτική το 1995.

ΜΕ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΠΟΛΛΟΙ ΣΥΜΠΑΡΟΙΚΟΙ

Αφού όμως τα στατιστικά στοιχεία για την σωματική μας υγεία είναι τουλάχιστον "καταθλιπτικά", θα μπορούσε αλήθεια να είναι διαφορετικά για την ψυχική μας υγεία;

Όχι ή τουλάχιστον αυτό επιβεβαιώνουν οι αριθμοί. Το 1995 το 4,1% του αυστραλιανού πληθυσμού είχε ψυχολογικά προβλήματα. Σήμερα όμως το ποσοστό διπλασιάστηκε και ο αριθμός αυτών που είτε πάσχουν από κατάθλιψη είτε έχουν κάποιο άλλο ψυχιατρικό πρόβλημα, φτάνει το 10,7% του πληθυσμού. Οι πιο επιρρεπείς σε προβλήματα ψυχικής υγείας είναι τα άτομα ηλικίας 34-55 ετών ενώ οι γυναίκες φαίνεται ότι είναι πιο "τολμηρές" από τους άνδρες όταν πρόκειται να αποδεχθούν το ψυχολογικό τους πρόβλημα και να ζητήσουν βοήθεια γι' αυτό.

"Είναι λογικό να έχει αυξηθεί ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από κατάθλιψη" δήλωσε στον Νέο Κόσμο η ψυχίατρος κ. Δέσποινα Μουρατίδου που για 24 χρόνια τώρα, βλέπει καθημερινά δεκάδες συμπάροικους που έχουν κάποια ψυχική ή ψυχολογική διαταραχή.

Αναφερόμενη στα αυξημένα ποσοστά ατόμων με ψυχολογικά προβλήματα στην ευρύτερη κοινωνία και δεδομένης της καθημερινής της επαφής με συμπάροικους δήλωσε, ότι και στην ελληνική παροικία τα πράγματα δεν είναι διαφορετικά.

"Πρώτα από όλα οι αυξημένοι αριθμοί οφείλονται στο γεγονός ότι σήμερα τα άτομα ηλικίας από 34 - 55 ετών τολμούν να αποδεχθούν ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα, να το συζητήσουν με τον γιατρό τους και να ζητήσουν βοήθεια" λέει η κ. Μουρατίδου που θεωρεί την κατάθλιψη ως το κυριότερο πρόβλημα που δεν πλήττει μόνο την ηλικιακή ομάδα των 35-44 ετών, όσων αφορά την ελληνική παροικία, αλλά κυρίως και με πολύ σοβαρότερες συνέπειες, τα παιδιά ηλικίας 6-10 ετών, τους εφήβους και τους ηλικιωμένους μας.

"Οι έφηβοι και οι ηλικιωμένοι μας διατρέχουν περισσότερους κινδύνους από τις άλλες ηλικιακές ομάδες" αναφέρει η κ. Μουρατίδου γιατί όπως λέει έχουν και τις μεγαλύτερες τάσεις αυτοκτονίας".

"Οι μεσήλικες 34- 55 ετών είναι πιο μορφωμένοι, γνωρίζουν καλύτερα την γλώσσα και ξέρουν που να ζητήσουν βοήθεια ή να ψάξουν γι' αυτή, οι ηλικιωμένοι μας όμως σαν μετανάστες που είναι, δεν γνωρίζουν πως και που να πάνε και μένουν αβοήθητοι τις περισσότερες φορές. Όσο για τους εφήβους μας, η εκδήλωση της κατάθλιψης με επιθετικότητα, κάνει την αναγνώριση του προβλήματος πολύ δύσκολη για του γονείς και τους απομονώνει με αποτέλεσμα να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο".

Όσο για τους λόγους που τα μυαλά και η διάθεσή μας πάει από το κακό στο χειρότερο; Η κ. Μουρατίδου δήλωσε ότι ο τρόπος ζωής μας και ιδιαίτερα όσον αφορά τις γυναίκες που έχουν επωμιστεί χίλιους μύριους ρόλους, αποτελεί μία από τις βασικότερες αιτίες για τα αυξημένα περιστατικά κατάθλιψης στον πληθυσμό. "Μητέρες, κόρες, εργαζόμενες, ερωμένες οι γυναίκες πρέπει να φέρουν σε πέρας χίλιες δύο ευθύνες και αυτό δεν βοηθά στην ψυχική υγεία της σημερινής γυναίκας" λέει συγκεκριμένα η κ. Μουρτίδου προσθέτοντας ότι "σήμερα γενικότερα έχουν μεγαλώσει οι απαιτήσεις που έχουμε από τον εαυτό μας, η ζωή τρέχει με γρηγορότερους ρυθμούς, είναι δυσκολότερη και κατ' επέκταση πιο μπερδεμένη".

ΚΑΙ ΖΗΣΑΜΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ

Έτσι κάπως τελειώνουν τα παραμύθια, αλλά εμείς οι κάτοικοι αυτής της χώρας φαίνεται ότι το παραμύθι προτιμάμε να μην τελειώσει ποτέ. Έτσι πέρα από το κακό χάλι της υγείας μας πιστεύουμε ότι είμαστε πιο υγιείς από παλιότερα ή τουλάχιστον έτσι λένε τα στατιστικά στοιχεία. Μεταξύ αυτών που ρωτήθηκαν τα 8,8 εκατ. Αυστραλών δήλωσαν ότι "υγιαίνουν τα μέγιστα" και δεν ανησυχούν για την κατάσταση της υγείας τους. Πάντως το 1995 που είμαστε υγιέστεροι, ανησυχούσαμε περισσότερο για την υγεία μας, αφού 7,7 εκατ Αυστραλών είχαν δηλώσει ότι όλα πάνε καλά και ανησυχία καμία όσον αφορά την υγεία τους.

Καθώς λοιπόν τα Χριστούγεννα με όλους τους γευστικούς, οικονομικούς αλλά και αλκοολικούς πειρασμούς πλησιάζουν, καλό θα ήταν που και που να ξεχνάμε λίγο το παραμύθι του υπερκαταναλωτισμού σε όλες και όλες τις φάσεις τους και να βουτάμε λίγο στην πραγματικότητα. Δεν έχει σημασία αν αυτή η πραγματικότητα είναι "παχύσαρκη", κουρασμένη, "ποτισμένη με οινόπνευμα" και ενοχλητική, δεν παύει να είναι η πραγματικότητα. Και όσο την μεταθέτουμε στην σφαίρα του "είμαι μία χαρά, με τα κιλάκια μου, τα κρασάκια μου άντε και τις λίγες στενοχώριες μου που με παίρνουν από κάτω που και που" μάλλον κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας και θέτουμε σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία μας. Καλά Χριστούγεννα λοιπόν και με υγεία.

Αρχείο