 |
| Ράδιο Γέφυρα | Κρητικά Νέα της Αυστραλίας | Παροικιακοί Αντίλαλοι | Σύνδεσμοι | Χορηγοί | Επικοινωνία |
|
Ο κ. Ελευθέριος Κουβαριτάκης |
 |
Διπλωμάτης της νέας γενιάς με πολυμέρεια γνώσεων, φίλεργος, προσιτός στη ομογένεια και αποτελεσματικός ανταποκρίθηκε θετικά στις απαιτήσεις της αποστολής του και φεύγοντας αφήνει πίσω του ένα αναδιοργανωμένο, τεχνικά και στελεχιακά Γενικό Προξενείο, μαζί με την παρακαταθήκη στους διαδόχους του, ότι "είναι ωραίοι ως Έλληνες, οι ομογενείς της Μελβούρνης".
Στην αρχή της εβδομάδας τα είπα με τον κ. Κουβαριτάκη στο Γενικό Προξενείο, στην ακόλουθη συνέντευξη εφ' όλης της ύλης.
ΕΡ: Κύριε Γενικέ, θα ήθελα να ξεκινήσουμε τη συζήτησή μας με την εκτίμησή σας για τα σημαντικότερα γεγονότα της θητείας σας.
ΑΠ: Πρώτα απ' όλα σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να επικοινωνήσω, ίσως για τελευταία φορά, με το ομογενειακό μας κοινό στη Μελβούρνη, ένα κοινό που πολύ έχω αγαπήσει και εκτιμήσει αυτά, τα τέσσερα ευχάριστα χρόνια της θητείας μου.
Πιστεύω, ότι το κομβικό γεγονός της παραμονής μου στη Μελβούρνη ήταν οι εικόνες που ευτύχησα να δω με τις πάνδημες, θα έλεγα, από πλευράς του Ελληνισμού της Μελβούρνης και της συμμετοχής του στις μεγάλες ελληνικές επιτυχίες του 2004, τόσο για την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου από την εθνική μας ομάδα, όσο και στην υποδοχή και διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας στη Μελβούρνη.
Και το λέω αυτό, γιατί δόθηκε η ευκαιρία στον Ελληνισμό της Μελβούρνης, όπως και σε άλλες περιοχές του κόσμου, να εκδηλώσει τα αισθήματά του απέναντι στη γενέτειρά του, αλλά ταυτόχρονα να δείξει πόσο δυνατός, ριζωμένος, ζωντανός, δημιουργικός είναι στις χώρες που έχει επιλέξει για δεύτερη πατρίδα, ειδικά στη Μελβούρνη, όπου η παρουσία του Ελληνισμού είναι ιδιαίτερα έντονη και δημιουργική και τα επιτεύγματά του είναι πολύ μεγάλα.
ΕΡ: Στα τέσσερα χρόνια της θητεία σας διαπιστώσαμε μία συνειδητή προσπάθεια διατήρησης ισορροπιών. Ήταν υπηρεσιακή εντολή ή προσωπική επιλογή;
ΑΠ: Οπωσδήποτε, οι υπηρεσιακές εντολές είναι αυτές που καθοδηγούν την πορεία μας και οφείλουμε να τις σεβόμαστε. Ταυτόχρονα είναι και οι προσωπικές επιλογές. Πιστεύω, ότι ο εκπρόσωπος της γενέτειρας σε ένα τόσο δυναμικό χώρο, όπως είναι η Μελβούρνη με τη μεγάλη παροικία της, όπου συναντιούνται πάρα πολλά ρεύματα, πράξεις και σκέψεις πρέπει να ακολουθεί ένα ορθό δρόμο, όχι με την έννοια ότι κρατά απλά τις ισορροπίες, αλλά με την έννοια ότι η πορεία του πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην δημιουργεί προκλήσεις που ενδεχομένως θα αποσταθεροποιήσουν την ομοιογένεια, την ενωτική ατμόσφαιρα που πρέπει να επικρατεί σε ένα τόσο μεγάλο χώρο, όπου εμφανίζονται πάρα πολλά ρεύματα, πάρα πολλές δραστήριες οργανώσεις, πάρα πολλοί δραστήριοι άνθρωποι και ο καθένας βάζει το λιθαράκι του σε αυτό που λέμε ελληνική ομογένεια στην περιοχή.
ΕΡ: Οπότε, η προστασία της ενότητας της ομογένειας είναι αυτοσκοπός;
ΑΠ: Οπωσδήποτε είναι αυτοσκοπός, διότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να εμφανιζόμαστε διαιρεμένοι. Εξάλλου, ποια είναι αυτά τα πράγματα που θα μπορούσαν να μας διαιρέσουν; Εμείς, σαν διπλωματικοί εκπρόσωποι, έχουμε μία υπέροχη χώρα να εκπροσωπήσουμε υπηρεσιακά και οι ομογενείς από τη δική τους πλευρά να την εκπροσωπήσουν πνευματικά, γιατί εξακολουθούν να νιώθουν ότι είναι συνδεδεμένοι με τη γενέτειρά τους. Mέσα σ' αυτό το πλαίσιο νομίζω, ότι όλοι πρέπει να συνεχίσουμε να κινούμεθα και να δίνουμε προς τα έξω την εικόνα μία θαλερής, ζωντανής, δημιουργικής Ελλάδας, η οποία έχει επιβληθεί με την παρουσία της στο διεθνές στερέωμα και όλοι βλέπουμε, αυτή τη στιγμή, την εικόνα μίας ζωντανής Ελλάδας που προοδεύει και έχει βαρύνουσα φωνή στο διεθνές στερέωμα και που, σε τελική ανάλυση, μας κάνει περήφανους.
ΕΡ: Κατ' επέκταση και η προστασία του ενωτικού εορτασμού της εθνικής επετείου ήταν βασικός στόχος της θητείας σας;
ΑΠ: Εδώ θα σταθώ περισσότερο στις δικές σας προσπάθειες και θέλω από αυτή τη θέση να αποδώσω τα εύσημα σε όλους αυτούς, οι οποίοι δουλεύουν συνειδητά για να βγαίνει προς τα έξω κάθε χρόνο ενωτικός ο εορτασμός της εθνικής επετείου.
Η εθνική επέτειος είναι κορυφαίο γεγονός και συγκεντρώνει γύρω από την ελληνική σημαία όλο τον κόσμο μας. Πρέπει να συνεχίσουμε αυτή την ωραία παράδοση που έχει δημιουργηθεί στη Μελβούρνη και να τη δυναμώνουμε με κάθε μέσο.
ΕΡ: Οι περισσότερες δράσεις σας ήταν καταφανείς στην ομογένεια. Δραστηριοποιηθήκατε, όμως, και σε τομείς και χώρους που η ομογένεια δεν γνωρίζει. Για παράδειγμα, η συμμετοχή σας στις διαβουλεύσεις με τους αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες της πολιτείας της Βικτωρίας για τη δημιουργία ελληνικού πολιτιστικού κόμβου στη Lonsdale Street. Είστε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα;
ΑΠ: Από την πλευρά μας ενισχύσαμε αυτό που είναι διακαής πόθος και μόνιμος στόχος του ελληνικού στοιχείου της Lonsdale Street και της ευρύτερης ομογένειας. Οσάκις μας δόθηκε η ευκαιρία ρίξαμε το βάρος μας προς τη σωστή, κατά την κρίση μας, κατεύθυνση. Αυτή τη στιγμή έχει ανοίξει ο δρόμος για την επιτυχία του στόχου. Ελπίζω και εύχομαι την πρόκληση που άνοιξε η τοπική κυβέρνηση με τη γενναιόδωρη προσφορά της στην ομογένεια, αποτέλεσμα της κοινής προσπάθειας των ομογενών πολιτικών, του Δήμου Μελβούρνης, της προξενικής αρχής και της ομογένειας, να την αναλάβουν όσοι έχουν υπεύθυνες θέσεις και είναι διατεθειμένοι να εργαστούν για την ανάπτυξη του ιστορικού αυτού σημείου της Μελβούρνης σε ελληνικό πολιτισμικό κόμβο με επίκεντρο την Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας.
ΕΡ: Επίσης, συμμετείχατε ενεργά αλλά σιωπηρά, στη διεύρυνση των δραστηριοτήτων της Επιτροπής Αδελφοποίησης Μελβούρνης-Θεσσαλονίκης. Με δική σας προτροπή και στήριξη έγιναν αξιόλογες εκδηλώσεις στο κέντρο της Μελβούρνης που προέβαλαν την αδελφική σχέση των δύο πόλεων και τον ελληνικό πολιτισμό στην αυστραλιανή κοινωνία. Τα αποτελέσματα δικαίωσαν τις προσπάθειες;
ΑΠ: Είμαι πολύ ικανοποιημένος από το συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Η σχέση Μελβούρνης Θεσσαλονίκης έχει μία θεσμικότητα, καθώς έχουν περάσει είκοσι χρόνια από την αδελφοποίηση των δύο πόλεων. Ο Δήμος Μελβούρνης αναγνωρίζει αυτή τη σχέση, όπως και ο Δήμος Θεσσαλονίκης. Η σχέση αυτή είναι ένας κρίκος που συνδέει επίσημα τις δύο πόλεις, τα δύο μεγάλα κέντρα του ελληνισμού. Πρέπει να τον στηρίζουμε και να τον ενισχύουμε συνεχώς. Πιστεύω, ότι και με την επίσκεψη του Λόρδου Δημάρχου Μελβούρνης στη Θεσσαλονίκη, τον προσεχή Φεβρουάριο, οι δεσμοί θα ενισχυθούν περισσότερο και η διοργάνωση αυτών των εκδηλώσεων θα γίνει θεσμός που θα μας δίνει τη δυνατότητα να προβάλλουμε τη Θεσσαλονίκη και την Ελλάδα γενικότερα στη Μελβούρνη, τη μητρόπολη του Ελληνισμού της Αυστραλίας.
Με την ευκαιρία ζητώ την υποστήριξη όλων των θεσμικών παραγόντων που μπορούν να βοηθήσουν, ώστε οι εκδηλώσεις αδελφοποίησης να γίνουν πανελλήνιες εκδηλώσεις ενσωματωμένες στις συνολικές δραστηριότητες της ομογένειας και να μας παρέχουν τη δυνατότητα να προβάλλουμε δύο φορές το χρόνο τα ελληνικά χρώματα στα πιο κεντρικά σημεία της Μελβούρνης.
ΕΡ: Αναλάβατε καθήκοντα Γενικού Προξένου σε μεταβατική περίοδο. Μεταβατική κατά την έννοια, ότι στη δημόσια διοίκηση, συμπεριλαμβανομένων και των αρχών του εξωτερικού, εδραιωνόταν η χρήση της νέας τεχνολογίας. Η εισαγωγική χρήση της νέας τεχνολογίας δημιούργησε κάποια προβλήματα στην εξυπηρέτηση του κοινού, για τα οποία κατά καιρούς εκφράστηκαν παράπονα. Ξεπεράστηκαν τα προβλήματα αυτά;
ΑΠ: Έχουμε μπει στη εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, χωρίς να σημαίνει ότι είμαστε απόλυτα έτοιμοι για να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις. Υπάρχει και θα υπάρχει, σε όλον τον κόσμο, κάποιο κενό στις αναγκαίες υποδομές. Από τη δική μου υπηρεσιακή σκοπιά κρίνω, ότι υπάρχει κάποια ανάγκη προσαρμογής, κυρίως του δικαιακού συστήματος, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις δυνατότητες που του προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες. Όταν θα γίνει αυτή η προσαρμογή θα προχωρήσουμε με ταχύτερα βήματα προς την καλύτερη εξυπηρέτηση του ομογενειακού κοινού.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο προσπαθήσαμε να διορθώσουμε τις αδυναμίες και τις ατέλειες που παρουσιάζονταν στην καθημερινή επαφή μας με την ομογένεια και νομίζω ότι καταφέραμε, με πολιτισμένο τρόπο, να βελτιώσουμε σημαντικά τα πράγματα.
Έχουν γίνει βήματα και θα γίνουν κι άλλα. Έχουν δρομολογηθεί, ήδη, ταχύρυθμες εξελίξεις. Επιπλέον, έχουμε και τη στήριξη από την κεντρική υπηρεσία, η οποία έκρινε ότι μπορούσε να βοηθήσει με συγκεκριμένες παρεμβάσεις, καθώς και με την ενίσχυση του προσωπικού της προξενικής αρχής. Αυτές οι βελτιώσεις έγιναν, ήδη, αισθητές και θα φανούν περισσότερο στο μέλλον, διότι η υπηρεσία έχει μία συνέχεια και ο κάθε Γενικός Πρόξενος προσπαθεί να βελτιώσει τις υπηρεσίες που παρέχει η αρχή στο κοινό, στο πλαίσιο των υπηρεσιακών δυνατοτήτων του.
Επιτρέψετε μου να υπογραμμίσω, ότι ορισμένα από τα προβλήματα που δημιουργούνται είναι συγκυριακά, δηλαδή δημιουργούνται εξ αιτίας κάποιας αλλαγής στην Ελλάδα ή κάπου αλλού.
ΕΡ: Για παράδειγμα, η δήλωση Ε9;
ΑΠ: Η Ε9 ήταν μία συγκυρία. Αυτή τη στιγμή συμβαίνει και κάτι άλλο, που δεν είναι, ευτυχώς, τόσο πιεστικό για την ομογένεια της Αυστραλίας. Εννοώ την έκδοση των νέων διαβατηρίων. Είναι ένα πρόβλημα που θα αντιμετωπιστεί συν τω χρόνω αποτελεσματικά. Οι ομογενείς πρέπει να γνωρίζουν, ότι δεν χάνει κανένας την ελληνική υπηκοότητα επειδή έληξε το διαβατήριό του και να μην πανικοβάλλονται.
ΕΡ: Αφού αναφερθήκατε στα διαβατήρια, θα ήθελα μία διασαφήνιση. Επικρατεί σύγχυση στην ομογένεια για τα διαβατήρια, την οποία επέτεινε η πρόσφατη προτροπή της Αυστραλής υπουργού Μετανάστευσης, Αμάντα Βάνστον, προς τους ομογενείς, να ανανεώσουν τα ελληνικά διαβατήριά τους. Τι ισχύει τελικά; Τι πρέπει να κάνουν οι ομογενείς;
ΑΠ: Δεν θα σχολιάσω τη δήλωση της κυρίας Βάνστον, η οποία έδειξε δικαιολογημένο ενδιαφέρον για τους Αυστραλούς πολίτες ελληνικής καταγωγής που ζουν εντός των ορίων της αυστραλιανής επικράτειας.
Δεν έχει αλλάξει τίποτα, όσον αφορά την έκδοση διαβατηρίων, αν εξαιρέσουμε τις αυστηρότερες προδιαγραφές για τις φωτογραφίες, οι οποίες είναι παγκόσμιες.
Τα διαβατήρια της παλιάς γενιάς παύουν να ισχύουν στις 31 Δεκεμβρίου 2006 και έχει αρχίσει η διαδικασία έκδοσης των νέων, η οποία θα ολοκληρωθεί με την απαιτούμενη υπομονή.
Η ζήτηση νέων διαβατηρίων στην Αυστραλία δεν είναι μεγάλη, συγκρινόμενη με τη ζήτηση σε άλλες περιοχές της ελληνικής διασποράς. Άρα, δεν έχουμε μεγάλα προβλήματα όσον αφορά την έκδοση διαβατηρίων. Έχουμε, όμως, μεγάλο πρόβλημα με την εγγραφή των ομογενών στα ληξιαρχικά μητρώα. Καθώς τα τελευταία χρόνια αυξάνεται το ενδιαφέρον για ελληνικό διαβατήριο πολλοί ομογενείς διαπιστώνουν, ότι ενώ είναι Έλληνες στην καρδιά δεν είναι Έλληνες και τυπικά, εννοώ δεν είναι Έλληνες και στα χαρτιά.
Οι ομογενείς που επείγονται να αποκτήσουν ελληνικό διαβατήριο δυσανασχετούν όταν διαπιστώνουν, ότι η απόκτηση διαβατηρίου προϋποθέτει εγγραφή στα ληξιαρχικά μητρώα του ελληνικού κράτους, διαδικασία που απαιτεί χρόνο.
Ενδεικτικά σας αναφέρω, ότι τελευταία έχουμε επιλύσει υποθέσεις ομογενών που εκκρεμούσαν επί δεκαετίες. Οι ομογενείς μας, που θέλουν να τεκμηριώσουν την ελληνικότητά τους και τυπικά αποκτώντας διαβατήριο, μπορούν να το επιτύχουν με τις σωστές διαδικασίες και την ανάλογη υπομονή.
ΕΡ: Τα διαβατήρια της παλιάς γενιάς, όπως τα χαρακτηρίσατε, λήγουν στο τέλος Δεκεμβρίου. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει, ότι αν ένας ομογενής προσπαθήσει να μπει στην Ελλάδα με ληγμένο διαβατήριο, δεν θα του επιτρέψουν την είσοδο;
ΑΠ: Όχι, δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο. Όχι, μόνον, επειδή κυκλοφόρησε σχετική εγκύκλιο το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, τα όργανα του οποίου ελέγχουν τις εισόδους στη χώρα, αλλά από γενική αρχή του δικαίου. Ο πολίτης μίας χώρας μπαίνει ελεύθερα στη χώρα του. Δεν μπορεί να τον απορρίψει η χώρα του. Ο Έλληνας πολίτης είναι πάντα Έλληνας πολίτης και θα μπει στη χώρα του και με ληγμένο διαβατήριο.
ΕΡ: Ποια είναι η σχέση της προξενικής αρχής με τις νέες γενιές των Ελλήνων, που δεν έχουν εμπειρίες από τη δημόσια διοίκηση της Ελλάδας;
ΑΠ: Οι σχέσεις είναι καλές. Υπάρχει μία διάσταση στο εξής σημείο. Η ελληνική νομοθεσία απαιτεί την αυτοπρόσωπη παρουσία για πολλά πράγματα, ενώ στον τόπο που ζουν οι νέες γενιές Ελλήνων (στην προκειμένη περίπτωση στην Αυστραλία) οι διαδικασίες αυτές έχουν απλοποιηθεί. Στο σημείο αυτό υπάρχει μία σημαντική διαφορά, η αντιμετώπιση της οποίας απαιτεί μία υπέρβαση, ώστε, για παράδειγμα, η αίτηση για διαβατήριο να συμπληρώνεται ηλεκτρονικά και αφού συμπληρωθεί να υποβληθεί με τα αναγκαία δικαιολογητικά στον αρμόδιο υπάλληλο.
Χρησιμοποιώ την έκδοση διαβατηρίου ως παράδειγμα για να τονίσω, ότι είναι μία αλλαγή που δρομολογείται και θα γίνει, ίσως συντομότερα από ό,τι φανταζόμαστε.
Ακούστε, τα τεχνικά προβλήματα στα οποία αναφερθήκαμε είναι τα λιγότερο δύσκολα προβλήματα για την προξενική αρχή. Ο μεγαλύτερος φόρτος στο προξενείο είναι οι συμβολαιογραφικές πράξεις, που πάντοτε είναι καθαρά προσωπικού ενδιαφέροντος αντικείμενα, πολλές φορές πολύ ευαίσθητα και αφορούν πολύ ευαίσθητο κοινό της πρώτης και των νεώτερων γενεών Ελλήνων. Στην περίπτωση της πρώτης γενιάς η ηλικία προκαλεί συχνά πρόσθετα προβλήματα. Στις νέες γενιές δημιουργεί σοβαρά προβλήματα η περιορισμένη γνώση της ελληνικής γλώσσας, όχι η ελληνική νομοθεσία, με αναπόφευκτες καθυστερήσεις στη σύνταξη των ζητούμενων συμβολαιογραφικών πράξεων.
ΕΡ: Εννοείτε, ότι οι αντικειμενικές δυσκολίες που περιγράψατε κάνουν τη σύνταξη συμβολαιογραφικών πράξεων περισσότερο χρονοβόρα;
ΑΠ: Ακριβώς. Δυσχεραίνουν τη συναλλαγή με τους ομογενείς, απαιτούν περισσότερο χρόνο και αναπόφευκτα προκαλούν καθυστερήσεις στη σύνταξη συμβολαιογραφικών πράξεων. Επιπροσθέτως, κάποιες αλλαγές που έχουν γίνει στην Ελλάδα έχουν αυξήσει σημαντικά τη δουλειά των συμβολαιογραφικών τμημάτων και, δευτερευόντως, τη δουλειά του ληξιαρχικού τμήματος. Ο αυξανόμενος όγκος της δουλειάς προκαλεί, φυσιολογικά, καθυστερήσεις τις οποίες προσπαθούμε να μειώνουμε στο ελάχιστο δυνατό.
ΕΡ: Θέλω να ρωτήσω, για τη συνεργασία του Περιφερειακού Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού με την προξενική αρχή. Υπάρχει σχέση, υπάρχει συνεργασία;
ΑΠ: Δεν υπήρχε μέχρι τώρα μία θεσμική σχέση και συνεργασία με το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού. Δημιουργήθηκε, όμως, με τις πρόσφατες εξελίξεις και πιστεύω ότι θα ενισχυθεί και θα γίνει πολύ λειτουργική, ιδίως με το άμεσο ενδεχόμενο να προχωρήσουμε στις αναγκαίες ενέργειες, ώστε ο Έλληνας του εξωτερικού να μπορέσει, με τις ανάλογες προϋποθέσεις, να ψηφίσει. Νομίζω, ότι περνάμε στην πραγματική φάση συνεργασίας με το ΣΑΕ. Θα έλεγα, ότι οι μέχρι τώρα επαφές με το ΣΑΕ ήταν κοινωνικού περιεχομένου.
Στο μέλλον, θεωρώ, ότι θα προχωρήσουμε σαν δύο παράγοντες που ενισχύουν την παρουσία του ελληνισμού από διαφορετικές οπτικές γωνίες.
ΕΡ: Το επόμενο πόστο σας είναι η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη, σημαντικό πόστο που, επαγγελματικά, σημαίνει αναβάθμιση. Σίγουρα θα αισθάνεστε ικανοποιημένος από την τοποθέτησή σας σε ένα από τα μεγάλα κέντρα αποφάσεων;
ΑΠ: Δεν θα ήθελα να περιαυτολογήσω, περί επαγγελματικής αναβάθμισης, μολονότι δεν πρέπει να κρύψει κανένας την ανθρώπινη, έστω ματαιοδοξία, να το πούμε έτσι. Κάθε άνθρωπος έχει τις φιλοδοξίες του και προσδοκά κάτι στο μέλλον από την πορεία που έχει κάνει. Η Νέα Υόρκη είναι κέντρο διεθνών εξελίξεων. Δεν θα έλεγα, ότι η Νέα Υόρκη είναι το κέντρο του κόσμου, αλλά ως έδρα του οργανισμού Ηνωμένων Εθνών έχει βαρύνουσα σημασία διεθνώς.
Η νέα μου θέση έχει ένα άλλο αντικείμενο, είναι μία διαφορετική υπηρεσιακή απασχόληση από την προξενική εργασία. Ευκαιρίας δοθείσης, εξομολογούμαι ότι θα μου λείψει η προξενική εργασία, όχι σαν πίεση συμβολαιογραφικών πράξεων ή άλλων εργασιών. Θα μου λείψει η ατμόσφαιρα της δυναμικής ομογένειας και η καθημερινή επαφή με τους ομογενείς, στα πρόσωπα των οποίων είδα την αναγνώριση της εκπροσώπησης της γενέτειρας. Είδα με συγκίνηση την αναγνώριση αυτή και ομολογώ, ότι στο ανθρώπινο επίπεδο θα μου λείψει η ζεστή ελληνική ατμόσφαιρα των ομογενειακών εκδηλώσεων και η ανυπόκριτη αγάπη των ομογενών μας για την Ελλάδα και τους εκπροσώπους της.
ΕΡ: Να υποθέσω, επομένως, ότι φεύγετε από τη Μελβούρνη με θετικές εμπειρίες;
ΑΠ: Οπωσδήποτε. Δεν θα μείνω στην κλασσική έκφραση, η θητεία μου στη Μελβούρνη ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Το πέρασμα από τη Μελβούρνη ήταν τέσσερα ευχάριστα χρόνια, ήταν τέσσερις μεγάλες σελίδες στην προσωπική και την επαγγελματική μου ζωή. Βρέθηκα ανάμεσα σε ωραίους ανθρώπους που εκτίμησα, θαύμασα και υπερηφανεύτηκα για τη δημιουργικότητα και την πρόοδό τους.
Δηλώνω, δε, ότι ο Ελληνισμός της Μελβούρνης διατηρεί τη γνησιότητά του, ακόμη και στις απαιτήσεις του. Και πολύ καλά κάνει, διότι δεν δείχνει μόνο τις καταβολές του, αλλά και το ενδιαφέρον του για καθετί το ελληνικό. Εύχομαι ο Ελληνισμός ενωμένος να συνεχίσει τη δημιουργική πορεία του.
ΕΡ: Από όσα είπατε, τέλος, να υποθέσω ότι υπάρχει πιθανότητα να σας δούμε πρέσβη της Ελλάδας στην Καμπέρα;
ΑΠ: Γιατί όχι. Αρκεί να έχουμε την υγεία και τη δύναμη "να ξανασμίγουμε με χορούς και με τραγούδια", όπως λέει και ο ποιητής.
Κλείνοντας θέλω να ευχηθώ στην ομογένεια Καλά Χριστούγεννα και
το Νέο Έτος να ικανοποιήσει τις προσδοκίες όλων.
Εορτολόγιο
|