Άδικη η ηθική εξόντωση του Γιώργου Φουντά

Πηγή: Εφημερίδα Νέος Κόσμος

Του Κώστα Νικολόπουλου

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας, Γεώργιος Φουντάς, υφίσταται την τελευταία δεκαετία έναν ανελέητο πόλεμο από τους κοινοτικούς αντιπάλους του, τελικός στόχος των οποίων είναι η ηθική εξόντωσή του.

Πρόκειται για λυσσαλέο πόλεμο εναντίον ενός κοινοτικού αξιωματούχου με πολύχρονη θητεία και τεράστια προσφορά στην Κοινότητα και στα κοινά, η μακροπρόθεσμη συνέπεια του οποίου θα είναι η αποθάρρυνση κάθε ενδιαφερομένου για τα κοινά, να αναμειχθεί στη διοίκηση της ιστορικής Κοινότητoς.

Ο κ. Φουντάς μπήκε στο στόχαστρο κοινοτικών αντιπάλων του και παρα-κοινοτικών κυκλωμάτων από την ημέρα που το Ελληνικό Κράτος εγγυήθηκε για τη δανειοδότηση του χρεοκοπημένου οργανισμού από την Εθνική Τράπεζα Ελλάδος.

Η οικονομική συνδρομή της Αθήνας, με εντολή του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, έθεσε τέλος στα σχέδια μελών της ενδοκοινοτικής αντιπολίτευσης και παρα-κοινοτικών κυκλωμάτων να αλώσουν την κοινότητα και να την καταστήσουν μέσο ικανοποίησης της ματαιοδοξίας τους, καθώς και μέσο προώθησης προσωπικών τους ενδιαφερόντων και συμφερόντων.

Ο πόλεμος κατά του κ. Φουντά εντάθηκε μετά τον Αύγουστο του 2002, που το Ελληνικό Κράτος - ανταποκρινόμενο σε σχετικό αίτημα της Κοινότητας - την ενέταξε στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και την επιχορήγησε με το ποσόν των 1, 449.762 Ευρώ ($2,686,011).

Η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου να μην δημοσιοποιήσει αμέσως τη λήψη επιταγής, έδωσε το έναυσμα νέων, λυσσαλέων επιθέσεων κατά του κ. Φουντά - αν και τη λήψη της επιταγής γνώριζαν και άλλα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου - οι οποίες καταρράκωσαν το κύρος του και το κύρος της Κοινότητoς.

Η λάσπη έφθασε μέχρι την Ελλάδα. Βοούσαν επί εβδομάδες τα ελλαδικά μέσα ενημέρωσης και ερευνούσαν την πιθανή σχέση της επιχορήγησης της Ελληνικής Κοινότητας με "το σκάνδαλο Πάχτα", που οδήγησε σε παραίτηση τον πρώην υφυπουργό Οικονομικών και άλλους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Υπαινιγμοί και σχόλια για "υπεξαίρεση" των χρημάτων του Ελληνικού Δημοσίου από την Κοινότητα και τον πρόεδρό της έπληξαν καίρια το κύρος του κ. Φουντά και της Κοινότητας στον ελλαδικό χώρο, ενώ κάποιοι από τους υποκινητές της εκστρατείας λάσπης μπαινόβγαιναν σε γραφεία Ελλήνων πολιτικών και πετούσαν λάσπη στον πρόεδρο της Κοινότητας, στην ίδια την Κοινότητα και στον ευρύτερο Ελληνισμό της Μελβούρνης, για δήθεν "απαράδεκτη ανοχή του στις παρανομίες του Φουντά".

Η υπόθεση απασχόλησε και τη Βουλή των Ελλήνων, κατόπιν σχετικής ερώτησης βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας προς τον κ. Πάχτα, καθ' ύλην αρμόδιο υφυπουργό.

Τελευταία πληροφορηθήκαμε, ότι η υπόθεση της επιταγής έχει πάρει το δρόμο της Δικαιοσύνης. Από επιστολή του αυστραλιανού υπουργείου Δικαιοσύνης, που άγνωστο πώς βρέθηκε στα χέρια ομογενών, πληροφορηθήκαμε ότι ο κ. Φουντάς κατηγορείται από τις ελλαδικές αρχές για "απάτη".

Από δε πρόσφατα δημοσιεύματα των ομογενειακών ΜΜΕ πληροφορηθήκαμε, επίσης, ότι από την Εισαγγελία Εφετών της Ελλάδος, που χειρίζεται την υπόθεση Φουντά, "εκδόθηκε και σχετικό Ένταλμα Σύλληψης".

Ποιο αξιόποινο αδίκημα έχει διαπράξει ο κ. Φουντάς, που δικαιολογεί την παραπομπή του σε δίκη, μα πιότερο την ηθική ισοπέδωσή του ως έντιμου ατόμου, ευυπόληπτου οικογενειάρχη και επιτυχημένου επιχειρηματία; Κατά την κρίση των περισσοτέρων μελών της Κοινότητος, το μοναδικό ολίσθημα του κ. Φουντά στη διαβόητη υπόθεση είναι "η αποσιώπηση της άφιξης της επιταγής".

Τα λεπτομερή στοιχεία της υπόθεσης, που δημοσιεύονται παρακάτω, βεβαιώνουν ότι τα χρήματα που το Ελληνικό κράτος προσέφερε ευγενώς στην Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας κατατέθηκαν σε τοκοφόρο λογαριασμό δύο ημέρες μετά την παραλαβή τους, παραμένουν στον ίδιο τραπεζικό λογαριασμό, εμφανίζονται στους ετήσιους ισολογισμούς της Κοινότητας μαζί με τον τόκο που αποφέρουν. Άρα, ο κ. Φουντάς και οι συνεργάτες του "δεν έχουν βάλει χέρι" στα χρήματα αυτά.

Τα στοιχεία που έχουμε στην κατοχή μας βεβαιώνουν, επίσης, ότι το Διοικητικό Συμβούλιο αγωνίζεται την τελευταία πενταετία για την εξασφάλιση άδειας ανέγερσης της αίθουσας πολλαπλών χρήσεων στο Alhington Grammar, συνολικού κόστους 4,490,000 εκ. δολαρίων, για την οποία προορίζονται τα χρήματα. Για το σκοπό αυτό η Κοινότητα εξασφάλισε πέρυσι (2 Νοεμβρίου 2006) επιχορήγηση ύψους 480 χιλιάδων δολαρίων από τον οργανισμό Victorian Independent Schools BGA Ltd Βικτωρίας.

Ακόμη, απόλυτα έγκυρα στοιχεία που έχουμε στην κατοχή μας βεβαιώνουν, ότι η Κοινότητα διεκδικεί επιχορήγηση του έργου και από την κοινοπολιτειακή κυβέρνηση Αυστραλίας.

Η πολιτειακή κυβέρνηση Βικτωρίας και η εθνική κυβέρνηση Αυστραλίας επιχορηγούν το έργο αυτό, με κριτήριο και την επιταγή εξ Ελλάδος που η Κοινότητα κρατά στο λογαριασμό της.

Τέλος, πρόσθετα στοιχεία που έχουμε στην κατοχή μας βεβαιώνουν, ότι η εταιρεία Priority Planning, που ενεργεί για λογαριασμό της Κοινότητας, συνεχίζει τις διαπραγματεύσεις με τον τοπικό δήμο, για την εξασφάλιση της άδειας επέκτασης των κτιριακών εγκαταστάσεων του Alphington Grammar.

Η Κοινότητα, λοιπόν, συνεχίζει τη διαδικασία εξασφάλισης άδειας, που μόλις πάρει, θα προβεί σε μειοδοτικό διαγωνισμό για την ανάθεση του έργου. Η διαδικασία αυτή δεν άρχισε, ούτε συνεχίζει με αποκλειστική πρωτοβουλία του κ. Φουντά και ερήμην του Διοικητικού Συμβουλίου του. Γίνεται εν γνώσει ολόκληρου του Διοικητικού Συμβουλίου του. Με άλλα λόγια, η επιταγή, που το Ελληνικό Κράτος ζητά πίσω, δεν "παρακρατείται" με αποκλειστική ευθύνη του κ. Φουντά. Προκύπτει, επομένως, το βασικό ερώτημα: Γιατί διώκεται ονομαστικά ο κ. Φουντάς για μία υπόθεση, για την οποία είναι συνυπεύθυνο ολόκληρο το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Κοινότητος Μελβούρνης και Βικτωρίας;

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ... ΚΑΚΟΥ
Η νέα περιπέτεια της Κοινότητος αρχίζει στις 8 Ιανουαρίου 2002. Το Διοικητικό Συμβούλιο υποβάλει γραπτό αίτημα στον τότε υφυπουργό Οικονομικών, Χρήστο Πάχτα, για παραγραφή του δανείου ύψους 4,750,000 δολαρίων Αυστραλίας, που είχε χορηγηθεί στην Κοινότητα από την Εθνική Τράπεζα Ελλάδας στο Λονδίνο "με εντολή του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου".

Στην επιστολή του το διοικητικό συμβούλιο τονίζει, μεταξύ άλλων:

"Η παραγραφή του δανείου αυτού θα δώσει τη δυνατότητα στην Κοινότητά μας να επενδύσει πιο ουσιαστικά στις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες του σχολείου μας και να υλοποιήσει το νέο του αναπτυξιακό σχέδιο για τα επόμενα χρόνια. Το σχέδιο αυτό προβλέπει τη δημιουργία νέων αιθουσών διδασκαλίας, σύγχρονων εργαστηρίων, καθώς επίσης και την κατασκευή Σεμιναριακού και Γυμναστηριακού Κέντρου". (Επιστολή 1)

Το ανωτέρω απόσπασμα από την επιστολή πιστοποιεί την πρόθεση και τη δέσμευση του Διοικητικού Συμβουλίου να επεκτείνει τις εγκαταστάσεις του Alphington Grammar με τη βοήθεια και του Ελληνικού Κράτους.

ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ
Η ελληνική κυβέρνηση απαντά θετικά στο αίτημα της Κοινότητος με την έγκριση οικονομικής βοήθειας ύψους 1, 449.762 Ευρώ (απόφαση του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με αρ. πρωτοκόλλου 157787/ΔΕ-2694/1/1-4-2002). (Επιστολή 2)

Το παραπάνω πόσον εστάλη στην Κοινότητα μέσω του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στη Μελβούρνη με επιταγή της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος υπ. αριθ. 4726948-30/7/2002, η οποία είχε εκδοθεί στο όνομα του κ. Νικολάου Ροκανά, υπόλογου τότε για τα οικονομικά του Γενικού Προξενείου, με την αυτονόητη υποχρέωση να την παραδώσει στο Διοικητικό Συμβούλιο της Κοινότητος.

Η επιταγή παρελήφθη από το Γενικό Προξενείο Μελβούρνης στις 26 Αυγούστου 2002. Την επομένη, 27 Αυγούστου 2002, ο κ. Ροκανάς οπισθογραφεί την επιταγή και δίνει εντολή στην τράπεζα, που θα επέλεγε το Διοικητικό Συμβούλιο, να καταθέσει το αναγραφόμενο ποσόν στο λογαριασμό της Ελληνικής Κοινότητος Μελβούρνης και Βικτωρίας.

Το Προξενείο επέδωσε την επιταγή στους κ. Γεώργιο Φουντά και κ. Κωνσταντίνο Μάρκο, Γραμματέα της Κοινότητος, στις 27 Αυγούστου 2002, δηλαδή την επομένη της άφιξής της. Δύο ημέρες αργότερα (30 Αυγούστου 2002) και μετά από διαπραγματεύσεις με διάφορες τράπεζες, "για την εξασφάλιση του υψηλότερου δυνατού επιτοκίου", το παραληφθέν ποσόν, αφού μετετράπη σε δολάρια Αυστραλίας, κατατίθεται στην Τράπεζα Κύπρου.

Το παραστατικό της Τράπεζας Κύπρου πιστοποιεί, ότι στις 30/08/02 κατατέθηκαν στο λογαριασμό της Κοινότητας $2,686,011, που αντιστοιχούσαν στο ποσόν που είχε στείλει το ελλαδικό υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Την κατάθεση πιστοποιεί η Τράπεζα Κύπρου και με την από 04/05/2004 επιστολή της προς τον πρόεδρο της Κοινότητος, στην οποία αναφέρονται, επίσης, τα ονόματα των κ. Κωνσταντίνου Δικαίου (Ταμία) Γεωργίου Φουντά (Προέδρου) και Κώστα Μάρκου (Γραμματέα) που είχαν δικαίωμα υπογραφής για τη διακίνηση χρημάτων από τον εν λόγω λογαριασμό.

ΑΠΟΣΙΩΠΗΘΗΚΕ Η ΒΟΗΘΕΙΑ
Το Διοικητικό Συμβούλιο κατέθεσε την επιταγή στην τράπεζα, αλλά αποσιώπησε την παραλαβή της. Η άφιξη της επιταγής διέρρευσε, όμως, στα ομογενειακά μέσα ενημέρωσης και έγινε αιτία έντονων διαξιφισμών του Διοικητικού Συμβουλίου με την κοινοτική αντιπολίτευση.

Οι απαντήσεις του προεδρείου της Κοινότητος δεν ικανοποιούν μερίδα της ομογένειας, ιδιαίτερα την κοινοτική αντιπολίτευση, και η υπόθεση φθάνει στη Βουλή των Ελλήνων.

Οι βουλευτές του ΚΚΕ, Αντώνης Σκυλλάκος και Νίκος Γκατζής - που έχουν προσβάσεις στην ομογένεiα της Αυστραλίας - καταθέτουν σχετική ερώτηση προς τον υφυπουργό Οικονομικών Χρήστο Πάχτα.

Στις 29 Ιανουαρίου 2003 ο κ. Πάχτας πληροφορεί τους δύο βουλευτές του ΚΚΕ, ότι "από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων 2002 επιχορηγήθηκε η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας με το ποσό των 1,449,762,000, ύστερα από αίτημά της, για την αγορά των σχολικών εγκαταστάσεων του Κοινοτικού Ημερησίου Ελληνόγλωσσου Σχολείου Άλφινγκτον Γκράμαρ".

Η απάντηση Πάχτα προκαλεί σύγχυση στην ομογένεια - διότι το Alphington Grammar είχε αγοραστεί από την Κοινότητα πολύ ενωρίτερα - και δίνει αφορμή στην κοινοτική αντιπολίτευση για συντονισμένη εκστρατεία λάσπης κατά του προέδρου της Κοινότητος, εντός και εκτός Αυστραλίας.

Μερίδα των ομογενειακών μέσων ενημέρωσης και των ΜΜΕ της Ελλάδας κάνουν ανοιχτούς υπαινιγμούς για υπεξαίρεση των χρημάτων από τον κ. Φουντά και αφήνουν να αιωρείται η υποψία, ότι "η επιταγή αγνοείται".

Στο μεταξύ, ξεσπά στην Ελλάδα "το σκάνδαλο Πάχτα", το οποίον δίνει νέα διάσταση στην υπόθεση και ενισχύει τις προσπάθειες της κοινοτικής αντιπολίτευσης να πλήξει το κύρος του κ. Φουντά με αβάσιμες υποθέσεις για πιθανή σύνδεση του "σκανδάλου Πάχτα" με το "σκάνδαλο της επιταγής".

Τα ελλαδικά μέσα ενημέρωσης παρασύρονται από τις παραπλανητικές πληροφορίες που τους δίνει η κοινοτική αντιπολίτευση και "ερευνούν" όλες τις πτυχές της υπόθεσης. Δεν αργούν, όμως, να διαπιστώσουν τη "βεντέτα" των πληροφοριοδοτών τους με τον κ. Φουντά και να βάλουν την υπόθεση στο αρχείο.

ΣΙΩΠΗΡΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ
Η μεγάλη βόμβα πέφτει, όμως, μετά τις εθνικές εκλογές του 2004 που ανέδειξαν κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Ο υφυπουργός Οικονομικών, Χρήστος Φώλιας, με επιστολή του προς το Διοικητικό Συμβούλιο της Κοινότητας (αρ. πρωτ. 15968/ΔΕ-2983/31/03/2007) ζητά πίσω την επιταγή και τους τόκους.

"Το ανωτέρω ποσόν και οι τόκοι που έχουν δημιουργηθεί από την τοποθέτηση του ποσού αυτού σε τοκοφόρο λογαριασμό πρέπει να κατατεθούν στο λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου...", γράφει ο υφυπουργός, διότι "...η επιχορήγηση ύψους 1,449,762 Ευρώ, που σας κατεβλήθη από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, εγκρίθηκε ως συμβολή του Ελληνικού Κράτους για εξόφληση του δανείου ύψους 4,750,00 δολ. Αυστραλίας που σας χορήγησε η Εθνική Τράπεζα, ενώ όπως προκύπτει από το έγγραφο με αριθμό 2/10553/0025/20-2-2004 της αρμόδιας Δ/σης του ΓΛΚ το δάνειο αυτό είχε εξοφληθεί από 18-9-2000, παρακαλούμε να φροντίσετε για την επιστροφή του ποσού 1,449,762 Ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο...". (επιστολή 3)

Η άποψη που επικρατεί σε κάποιους κοινοτικούς χώρους είναι, ότι "η κυβέρνηση Καραμανλή ζήτησε την επιταγή πίσω για να ικανοποιήσει κομματικούς παράγοντες της Αυστραλίας, που εισηγούνταν την επιστροφή της επιταγής, αλλά και για τη δημιουργία εντυπώσεων".

Η Αθήνα διαβεβαιώνει, όμως, ότι η επιστροφή των χρημάτων επιβάλλεται από την αδυναμία της Κοινότητος να τα αξιοποιήσει. Ο κ. Φώλιας προτρέπει το Διοικητικό Συμβούλιο να επιστρέψει τα χρήματα και να υποβάλει νέο αίτημα για οικονομική ενίσχυση.

"Έχοντας κατά νου την προσπάθεια που καταβάλετε για την προώθηση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στην Αυστραλία, σας διαβεβαιούμε πως το αίτημά σας θα αξιολογηθεί με ευαισθησία και στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων" διαβεβαιώνει ο υφυπουργός Οικονομικών. (Επιστολή Α.Π.ΥΦ1462/15/7/2004).

Ο κ. Φουντάς διαβεβαιώνει, ότι μέχρι την ημέρα που η Κοινότητα έλαβε την επιστολή Φώλια, δεν γνώριζε ότι το ελληνικό κράτος είχε εξοφλήσει με δική του πρωτοβουλία το χρέος της Κοινότητας στην Εθνική Τράπεζα.

"Αν το γνωρίζαμε, δεν θα ζητούσαμε, δύο χρόνια αργότερα, την παραγραφή του δανείου με την επιστολή μας προς τον κ. Πάχτα τον Ιανουάριο του 2002" τονίζει ο πρόεδρος της Κοινότητος.

Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, το γεγονός ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της Κοινότητος δεν γνωρίζει, αν το Ελληνικό Κράτος - που εξόφλησε το κοινοτικό δάνειο - προτίθεται να το παραγράψει, γι' αυτό το δάνειο αναγράφεται ως χρέος στον ετήσιο ισολογισμό του οργανισμού.

Το Διοικητικό Συμβούλιο απαντά στον κ. Φώλια (19/04/04) και παραθέτει τους λόγους για τους οποίους η επιταγή δεν πρέπει να επιστραφεί, υπογραμμίζοντας, ότι "...μετά τη λήψη της επιταγής η Κοινότητα έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες υλοποίησης ανοικοδόμησης του Γυμναστηρίου και κλειστού αμφιθεάτρου του ημερήσιο σχολείου της{...} και έχει δεσμευτεί ηθικά και νομικά απέναντι στις αρμόδιες τοπικές, πολεοδομικές αρχές, αφού προχώρησε στην διαδικασία έκδοσης αδειών και στην ανάθεση εκπόνησης των αρχιτεκτονικών σχεδίων σε αρχιτέκτονα και μηχανικό...".

Το Διοικητικό Συμβούλιο γνωστοποιεί, επίσης, στον Έλληνα υφυπουργό Οικονομικών, ότι "η ανέγερση του κτιρίου θα είχε ήδη ξεκινήσει, εάν δεν είχε συμβεί ένα τραγικό αυτοκινητιστικό δυστύχημα σε ένα εξάχρονο ελληνόπουλο, μαθητή του σχολείου μας, έξω ακριβώς από το σχολικό μας συγκρότημα". (Επιστολή 4)

Ο κ. Φώλιας επανέρχεται στο θέμα με νέα επιστολή του (ΑΠ:483/13Μαίου 2004) με την οποία ζητά εκ νέου την επιστροφή των χρημάτων στο Ελληνικό Κράτος, για τους ακόλουθους λόγους:

α. Διότι τα χρήματα δεν χρησιμοποιήθηκαν "ως συμβολή για τη μερική εξόφληση του δανείου" που είχε χορηγήσει η Εθνική Τράπεζα με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, "...ούτε και για τον ευρύτερο σκοπό της Κοινότητας"..

β. Διότι "...για άγνωστους λόγους δεν ενημερώσατε τα συλλογικά όργανα της Κοινότητας, σχετικά με την επιχορήγηση αυτή με αποτέλεσμα να προκύψουν δυσάρεστες εξελίξεις στην όλη υπόθεση τόσο στην Αυστραλία όσο και στην Ελλάδα, όπου για το θέμα έχει επιληφθεί και η Δικαιοσύνη, η οποία συνεχίζει τη διερεύνησή της".

Ο κ. Φώλιας επιπλήττει το Διοικητικό Συμβούλιο "για το χειρισμό του θέματος, το οποίο αφορά τη διαχείριση δημοσίου χρήματος" και υποδεικνύει στον κ. Φουντά και στους συνεργάτες του: ".. δεν θα έπρεπε να επιτρέψετε να πλανάται η όποια φημολογία, η οποία δημιούργησε ένα αρνητικό κλίμα που δεν συνάδει ούτε με την πολιτεία μας, ούτε με τις ελληνικές κοινότητες της φιλόξενης χώρας, της Αυστραλίας". (Επιστολή 5)

Ορθή η επισήμανση του κ. Φώλια, ότι κατά την ημερομηνία αποστολής της ανωτέρω επιστολής του η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας δεν είχε χρησιμοποιήσει την επιχορήγηση. Ορθή και η εκτίμησή του, ότι η αποσιώπηση της επιχορήγησης προκάλεσε "δυσάρεστες εξελίξεις".

Όμως, το στοιχείο της υπόθεσης, που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, είναι ότι ο θόρυβος σε βάρος και του Ελληνικού Κράτους προκλήθηκε από μέλη της κοινοτικής αντιπολίτευσης και τα παρα-κοινοτικά κυκλώματα, τα οποία διαφώνησαν εξ αρχής με την αποστολή της επιταγής διότι "ενίσχυσε τη θέση του προέδρου της Κοινότητος", που η αντιπολίτευση πολέμησε και πολεμά με πάθος.

Η συντονισμένη εκστρατεία ηθικής εξόντωσης του κ. Φουντά από την κοινοτική αντιπολίτευση και από τα παρα-κοινοτικά κυκλώματα επιβεβαιώνεται πέραν πάσης αμφιβολίας από το γεγονός, ότι η φημολογία και η λασπολογία επικεντρώνονται αποκλειστικά σε αυτόν, αν και υπάρχουν συνυπεύθυνοι για την αποσιώπηση της επιχορήγησης και τον αδέξιο χειρισμό της υπόθεσης.

Αν ο κ. Φουντάς έχει διαπράξει οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα, ως άτομο, να υποστεί τις συνέπειες των νόμων. Αν, όμως, η δίωξή του απορρέει από τις συναλλαγές της Κοινότητος με το Ελληνικό Κράτος, τότε θα πρέπει να λογοδοτήσει στην Ελληνική Δικαιοσύνη ολόκληρο το Διοικητικό Συμβούλιο του οργανισμού. Η μεμονωμένη δίωξή του οδηγεί σε συνειρμούς, που προδιαθέτουν αρνητικά την ομογένεια έναντι του Ελληνικού Κράτους, το οποίο μόνον ευχαριστίες δικαιούται για τη γενναιόδωρη βοήθειά του προς την Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας και στον ευρύτερο Ελληνισμό της Αυστραλίας.

Αρχείο