Platyrrahos Publishing logo
| Ράδιο Γέφυρα | Κρητικά Νέα της Αυστραλίας | Παροικιακοί Αντίλαλοι | Σύνδεσμοι | Χορηγοί | Επικοινωνία |

Τέλος στην σύνταξη της φτώχειας
Ζητούν οι συνταξιούχοι

Πηγή: Εφημερίδα Νέος Κόσμος

Της Ευγενίας Παυλοπούλου

Μπορεί σήμερα ένα ζευγάρι να ζήσει με 438 δολάρια την εβδομάδα; Με άλλα λόγια να φροντίσει την διατροφή του, την υγεία του, να πληρώνει για να έχει ένα αυτοκίνητο, τα δημοτικά τέλη και τους λογαριασμούς του σπιτιού του και να του μένουν και χρήματα για να φέρνει σε πέρας τις κοινωνικές του υποχρεώσεις; Μπορεί; Για αναλογιστείτε το;

"Είναι να μην έχουν ψυχολογικά προβλήματα οι συνταξιούχοι μας, όταν μερικές φορές δεν τους μένουν χρήματα ούτε για να αγοράσουν ένα μικρό δωράκι στα εγγονάκια τους; Είναι θέμα αξιοπρέπειας" λέει ο κ. Γ. Κατσουράκης, γραμματέας της Ένωσης Συλλόγων Ελλήνων Ηλικιωμένων

 

Για την απάντηση, μην αρχίσετε να κάνετε υπολογισμούς. Η απάντηση είναι απλή. Ένα ζευγάρι συνταξιούχων, πρέπει, σώνει και καλά, να μπορεί. Γιατί δεν έχει και άλλες επιλογές. Η αρμόζουσα σύνταξη για ένα ζευγάρι συνταξιούχων και σύμφωνα με τους "υπολογισμούς" των κρατικών υπηρεσιών είναι 438 δολάρια την εβδομάδα και απ' ότι φαίνεται για την κυβέρνηση αυτά φτάνουν. Το απέδειξε αυτό για μία ακόμα φορά στον φετινό της προϋπολογισμό, με την παγερή της αδιαφορία απέναντι στους ανθρώπους που δούλεψαν όλη τους την ζωή και τώρα στα γεράματα αντιμετωπίζονται σαν ο "μπελάς" της "lucky country".

Ο κ. Κοστέλο μόλις προχθές βγήκε στο βήμα του Κοινοβουλίου και από την ασφάλεια της θέσης του και του σουπερανιέισιον που η θέση του, του εξασφαλίζει για τα γεράματά του, μοίρασε σε όλους ή σε πολλούς για να είμαστε ακριβολόγοι, δολάρια. Ανάμεσα σε αυτούς που πήραν ψίχουλα ($500 εφάπαξ πληρωμή και κανά δύο δολάριο πάνω στην σύνταξη) οι συνταξιούχοι. Φτάνουν για να καλύψουν μέρος των αναγκών τους αυτά; Εσείς τι λέτε; Αυτοί όμως έστω κι αν βρίσκονται στην δύση της ζωής τους ελπίζουν, περιμένοντας ότι η εκλογική αναμέτρηση στο τέλος τους χρόνου θα τους ωφελήσει.

ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ
"Για εφτά χρόνια τώρα, όσο δηλαδή βρίσκομαι στη θέση του γραμματέα της Ένωσης Συλλόγων Ελλήνων Ηλικιωμένων ένα πράγμα δεν έχει αλλάξει. Κάθε εβδομάδα στέλνουμε δεκάδες γράμματα διαμαρτυρίας σε πολιτικούς προσπαθώντας να τους περιγράψουμε τις δυσκολίες που ο κάθε συνταξιούχος αντιμετωπίζει με τα 'ψίχουλα' της σύνταξης που παίρνει" λέει ο Γιώργος Κατσουράκης.

Και τι βγαίνει από αυτή την προσπάθεια; Ένα μεγάλο μηδενικό, ή μάλλον 15 δολάρια (και πολλά λέω) δεκαπενθήμερη αύξηση τον χρόνο για τον κάθε συνταξιούχο - τόση είναι η αύξηση της σύνταξής του σύμφωνα με τον τιμάριθμο.

Εν τω μεταξύ τα παράπονα πολλά από τους γερασμένους και ταλαιπωρημένους συμπολίτες μας που στηρίζονται μόνο στη σύνταξή τους. "Μαθαίνουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις και μάλιστα τώρα τελευταία που οι τιμές των ειδών διατροφής έχουν φτάσει στα ύψη, οι συνταξιούχοι μας δεν μπορούν ούτε να φάνε σωστά. Μετά κάνουν οικονομία στο ρεύμα ή το γκάζι είτε αποφεύγοντας να ζεσταθούν, είτε αποφεύγοντας να χρησιμοποιήσουν κλιματιστικό για να δροσιστούν" λέει ο κ. Κατσουράκης μεταφέροντας τα παράπονα των ηλικιωμένων μας όπως ο ίδιος τα ακούει καθημερινά.

"Την περασμένη Παρασκευή είχαμε μία συνάντηση με τον ειδικό γραμματέα του πολιτειακού Θησαυροφύλακα Τζον Μπράμπι, τον κ. Luke Donellan" λέει στο "Νέο Κόσμο" ο κ. Κατσουράκης. "Τον ρωτήσαμε αν η πολιτειακή κυβέρνηση προτίθεται να κάνει κάτι από την δική της μεριά για τους συνταξιούχους. Μέχρι πριν από δύο χρόνια το registration αυτοκινήτου για το συνταξιούχο ήταν $80 λιγότερα απ' το κανονικό που πληρώνουμε εμείς. Πάει κι αυτό. Σήμερα δεν έχει σημασία αν είσαι συνταξιούχος ή όχι, θα πληρώσεις όλο το ποσό. Τέρμα οι εκπτώσεις. Η μόνη υπόσχεση που πήραμε από τον Donellan ήταν ότι θα ξανασκεφτεί την επαναφορά της έκπτωσης στο registration του αυτοκινήτου και θα μας ενημερώσει. Τέτοιες είναι οι απαντήσεις που παίρνουμε από τους πολιτικούς. Λόγια συμπάθειας, αναγνώριση του δράματος που ζουν καθημερινά οι συνταξιούχοι μας και τίποτε άλλο".

Όσο για τις αντιδράσεις των ομοσπονδιακών "κυβερνητικών ή αντιπολιτευόμενων αυτιών"; Μία από τα ίδια ή μάλλον χειρότερα. Ακούνε, διαβάζουν τα παράπονα, αλλά συγκεκριμένες απαντήσεις δεν υπάρχουν για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχει η πολιτική βούληση. Ποιος νοιάζεται για το 70χρονο/η που στο κάτω κάτω της γραφής δεν έχει άλλες επιλογές. Κανένας.


ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΠΙΤΙ
Μπορεί να δεινοπαθούν οι συνταξιούχοι που στηρίζονται μόνο στην σύνταξή τους αλλά και οι άλλοι, και στην περίπτωση της ελληνικής παροικίας είναι πολλοί, που κατάφεραν με τις οικονομίες μίας ζωής να αποκτήσουν ένα δεύτερο σπίτι δεν είναι σε καλύτερη μοίρα. Σε εκείνους πέφτει άλλο χαράτσι.

Αν το δεύτερο σπίτι τους ξεπερνά, (για ένα ζευγάρι μιλάμε τώρα) τις $229,000 σε αξία αρχίζουν οι περικοπές στην "ζουμερή" τους σύνταξη. Τώρα, όπως έχουν διαμορφωθεί οι τιμές των σπιτιών σήμερα, δεν είναι δύσκολο να αναλογιστεί κανείς ποιο σπίτι κοστίζει σήμερα $229,000. Μόνο μία καλύβα ή ένα οικόπεδο τουλάχιστον 30 χιλιόμετρα εκτός Μελβούρνης ή γενικότερα πότου κέντρου των πόλεων

Εν τω μεταξύ αυτοί οι άνθρωποι προκειμένου το δεύτερο σπίτι να τους αποφέρει κάποιο πενιχρό εισόδημα πρέπει να το φροντίσουν και να ξοδέψουν. Που σημαίνει ότι λίγο έως πολύ πάλι τα ίδια χρήματα καταλήγουν στην τσέπη τους. Δεν μιλάμε εδώ για εκείνους τους συνταξιούχους που έχουν δύο και τρία σπίτια. Μιλάμε για τους άλλους που έχουν μόνο ένα, γιατί αυτοί είναι η πλειοψηφία και αυτοί είναι που δεινοπαθούν.


ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ;
Όπως έχουν τα πράγματα και δεδομένου του τρόπου που κυβέρνηση και αντιπολίτευση αντιμετωπίζουν τα αιτήματα των συνταξιούχων, αμυδρή και χωρίς περιεχόμενο η ελπίδα για να καλυτερεύσει η κατάσταση.

"Σήμερα το πρωί αυτό συζητούσαμε με τον Kelvin Thomson" είπε στο "Νέο Κόσμο" η ομογενής βουλευτής των Εργατικών Μαρία Βαμβακινού. "Το έχουμε επανειλημμένως αναφέρει στον σκιώδη Θησαυροφύλακα το θέμα. Όχι μόνο το θέμα της αύξησης των συντάξεων αλλά και το θέμα της 'τιμωρίας' αυτών των συνταξιούχων που έχουν ένα δεύτερο σπίτι. Μέχρι στιγμής όμως δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη απάντηση. Εμείς πιέζουμε και γνωρίζουμε την κατάσταση γιατί την ακούμε κάθε μέρα από τους ψηφοφόρους μας".

Το συλλαλητήριο που οργανώνουν οι σύλλογοι των συνταξιούχων παρέχει ίσως μία μικρή ελπίδα ότι κάποιο πολιτικό αυτί θα ακούσει, τέτοιες προεκλογικές μέρες που ζούμε...

Αδικημένοι και κουρασμένοι στις 31 Μαΐου οι συνταξιούχοι θα βγουν στους δρόμους της Μελβούρνης (έξω από την Κρατική Βιβλιοθήκη στο Swanston Street) για να ζητήσουν από τις κυβερνήσεις ομοσπονδιακή και πολιτειακή να προστεθούν μερικά ακόμα "ψίχουλα", στο ξεροκόμματο της σύνταξης που λαμβάνουν σήμερα από το κράτος. Εκπρόσωποι από 120 διαφορετικούς οργανισμούς συνταξιούχων θα φωνάξουν για άλλη μία φορά σε αυτιά, που όχι τα γεράματα αλλά η έλλειψη ενδιαφέροντας, τα έχει κάνει "προβληματικά".

Οι συνταξιούχοι ζητούν την διαμόρφωση της βασικής σύνταξης με βάση το 33% του μέσου μισθού (αυτή την στιγμή η σύνταξη αναλογεί στο 25% του μεσαίου μισθού). Θέλουν όσοι συνταξιούχοι εξαρτώνται απόλυτα από το επίδομα "πείνας" (γιατί περί τέτοιου πρόκειται - έχετε δει τον τελευταίο καιρό τις τιμές φρούτων και λαχανικών που έχουν φτάσει;) να μην πληρώνουν GST. Και τέλος ζητούν να αλλάξει ο νόμος που διέπει την σχέση αξίας δεύτερου σπιτιού και περικοπών στην σύνταξη.

Με άλλα λόγια οι άνθρωποι αυτοί που σήμερα με δυσκολία αγοράζουν ένα δωράκι για το εγγονάκι τους, δεν ζητούν πολλά αν τα συγκρίνει κανείς με τα πολλά που η κρατική μηχανή ξοδεύει δεξιά και αριστερά σε πολλές περιπτώσεις για λόγους ψηφοθηρικούς. Εκείνο που σε κάνει επίσης να "τρελαίνεσαι" -και περισσότερο τους ίδιους τους συνταξιούχους να "τρελαίνονται" - είναι ότι δεν ζητούν "εκ του μη έχοντος". Κυβέρνηση και αντιπολίτευση βγαίνουν κάθε τρεις και λίγο και μας υπενθυμίζουν πως η οικονομία της χώρας πάει από το καλό στο καλύτερο. Όλοι νοιάζονται για ένα ακόμα καλύτερο οικονομικά εύρωστο μέλλον της "lucky country". Από την άλλη όμως, η σχεδόν "ρατσιστική" τους συμπεριφορά απέναντι στον φτωχό συνταξιούχο δεν αλλάζει. Λες και αυτός ο άνθρωπος, μαζί με την ικανότητά του να παράγει (ικανότητα που κάποτε είχε - πλήρωσε όλη την ζωή του φόρους) έχασε και την αξιοπρέπειά του, την διάθεσή του για ζωή και τις ευαισθησίες του. Μάλιστα θεωρούν τα "ψίχουλα" που του δίνουν μεγάλη υπόθεση και τα μετράνε κάθε μέρα "κλαίγοντάς τα".

Τώρα αν η όλη πολιτική της κυβέρνησης μπορούσε να συνοψιστεί σε μία πρόταση, απλά θα ήταν: "'Όσοι έχετε δεύτερο σπίτι πουλήστε το και κάντε το σουπερανιουέισιον για να ζήστε και όσοι στηρίζεστε μόνο στην σύνταξη.... Καλά να πάθετε".

 

Εορτολόγιο

Αρχείο