Μια κριτική ματιά της περιοδείας του πρωθυπουργού στην Αυστραλία

Πηγή: Εφημερίδα Νέος Κόσμος

Του Κώστα Καραμάρκου

Χρειάστηκε να μπούμε στον 21ο αιώνα για να επισκεφτεί Έλληνας πρωθυπουργός την Αυστραλία! Μια χώρα με ειδικό γεωστρατηγικό ενδιαφέρον στην Νοτιοανατολική Ασία, μια χώρα με ειδική πολιτική σημασία στη Βρετανική Κοινοπολιτεία, μια χώρα όπου οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες έφτασαν στις ακτές της από τον 19ο αιώνα ακόμα...

Επικοινωνιακά, η περιοδεία του Κώστα Καραμανλή στέφτηκε από επιτυχία και στην Ελλάδα και στην Αυστραλία.

Συναισθηματικά, δεν αμφισβητείται η ειλικρίνεια της συγκίνησης ούτε του Έλληνα πρωθυπουργού ούτε των ομογενών της Αυστραλίας.

Δημοσιογραφικά, οι ομογενείς της Ωκεανίας, αντιμετωπίστηκαν από τα ελλαδικά ΜΜΕ, την κρατική τηλεόραση και από τις ανταποκρίσεις σχεδόν όλων των δημοσιογράφων, απλώς ως background στην περιοδεία Καραμανλή.

Τα ελληνικά ΜΜΕ με "έκπληξη", με ελλαδοκεντρισμό, με "εξωτισμό", με "αποικιοκρατική" νοοτροπία, "ανακάλυπταν" επιφανειακά τους ελληνικής καταγωγής πολίτες της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας! Το MEGA μπέρδευε στο δελτίο του τη Νέα Ζηλανδία με την Αυστραλία, το "Έθνος" έστελνε τη Φλόριντα να ανήκει στη Αυστραλία, όλοι και όλες μιλούσαν για τη νέα σκηνοθεσία των προεκλογικού τύπου δημόσιων ομιλιών του πρωθυπουργού στους ομογενείς...

Ρεπορτάζ σε βάθος για τα ομογενειακά, για τις ελληνοαυστραλιανές σχέσεις, για την πολιτική, για την οικονομική, για την πολυπολιτισμική κοινωνία της Αυστραλίας δεν ακούσαμε, δεν είδαμε, δεν διαβάσαμε...

Από την άλλη μεριά, τα ΜΜΕ της Αυστραλίας αντιμετώπισαν τη Νατάσα Παζαίτη-Καραμανλή ως μια ελληνική εκδοχή της "Πριγκίπισσας Νταϊάνα" και τον πρωθυπουργό ως "ροκ σταρ" που συγκινεί τα πλήθη, μια και οι Αυστραλοί πολιτικοί δεν συγκινούν πλέον "παραδοσιακά" τις μάζες...

Ταυτόχρονα, λόγω του ειδικού πολιτικού, οικονομικού, πολιτισμικού και κοινωνικού βάρους των, περίπου, 500.000 ομογενών στα δρώμενα της ευρύτερης κοινωνίας, οι πόρτες των mainstream ΜΜΕ άνοιγαν στον έλληνα πρωθυπουργό για σύντομες συνεντεύξεις και πολιτειακοί πρωθυπουργοί προλόγιζαν ή συνόδευαν το πρωθυπουργικό ζεύγος στις δημόσιες εμφανίσεις του...

Όμως, η πολιτική, όπως και η δημοσιογραφία, δεν είναι μόνον επικοινωνία, δεν είναι μόνο συναίσθημα, δεν είναι μόνον εντυπώσεις...

Πέρα από την καιροσκοπική ανάδειξη του θέματος της ψήφου των ομογενών, πέρα από τη διακρατική συμφωνία κοινωνικών ασφαλίσεων, που υπεγράφη και που θα μπορούσε να είναι καλύτερη, με αφορμή αυτήν την περιοδεία, αξίζει να αναδείξουμε μια σειρά ζητημάτων...

Οι Έλληνες μετανάστες της πρώτης γενιάς, αυτοί που συγκροτούσαν στην πλειοψηφία τους το απρόσωπο ακροατήριο στις δημόσιες εμφανίσεις του πρωθυπουργού, κινητοποιήθηκαν και με τη συνδρομή της Αρχιεπισκοπής. Αυτοί οι άνθρωποι, στο πρόσωπο του Κώστα Καραμανλή υποδέχονταν με γενναιοδωρία ψυχής τον αρχηγό της ελληνικής κυβέρνησης, όπως σωστά επεσήμανε ο Σταύρος Λυγερός στην "Καθημερινή" και όχι τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, όπως εκ του πονηρού διοχέτευε το επιτελείο του πρωθυπουργού...

Οι δεύτερες και τρίτες γενιές των ομογενών, όπου ανταποκρίθηκαν δημόσια και μειοψηφικά, αντιμετώπισαν την παρουσία Καραμανλή στην Αυστραλία, όπως αντιμετώπισαν στο πρόσφατο παρελθόν τις μεγάλες αθλητικές επιτυχίες της Ελλάδας. Τους Ολυμπιακούς Αγώνες, την κατάκτηση του Euro 2004, τις επιτυχίες της εθνικής ομάδας του μπάσκετ!

Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού ήταν μια αφορμή γι' αυτούς, να δηλώσουν σε ένα ευρύτερο κοινό και σε έναν δημόσιο χώρο, την περηφάνια τους για την πολιτιστική τους κληρονομιά, αλλά και την "ιδιαιτερότητα" της εθνοτικής τους ταυτότητας. Μιας ταυτότητας που λειτουργεί συμπληρωματικά, που λειτουργεί ως "επιθετικός προσδιορισμός" στο δικό τους αυτοπροσδιορισμό ως Αυστραλοί πολίτες ελληνικής καταγωγής, και που αντιμετωπίζονται ως τέτοιοι από την ίδια την πολιτεία της Αυστραλίας.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, η ευκολία με την οποία ο Έλληνας πρωθυπουργός και οι επιτελείς του έστησαν το σκηνικό της "Ελλάδας παντού", είναι τουλάχιστον ατυχής, είναι καιροσκοπική, αποτελεί επικίνδυνο πισωγύρισμα, αναιρεί την έννοια του πολίτη. Μιλούσαν σχεδόν αποκλειστικά για Έλληνες και για Οικουμενικό Ελληνισμό, ενώ χαρακτήριζαν ταυτόχρονα την Αυστραλία ως χώρα φιλοξενίας και όχι ως νέα πατρίδα ή ως χώρα μόνιμης διαμονής αυστραλών πολιτών ελληνικής καταγωγής.

Όταν ένας Έλληνας πρωθυπουργός δεν κάνει τα αυτονόητα, για να αναγνωρίσει και να διαφυλάξει, αν όχι την έννοια του πολίτη, τουλάχιστον τα συμφέροντα των ελληνικής καταγωγής και Ελλήνων πολιτών της Αυστραλίας, τότε πώς μπορούμε να ελπίζουμε ότι είναι σε θέση να κατανοήσει, να υιοθετήσει και να διαχειριστεί, για παράδειγμα, πολιτικές ενσωμάτωσης για τους μετανάστες που ζουν στην Ελλάδα;

Επίσης, θα τολμούσε άραγε ποτέ ο Έλληνας πρωθυπουργός να αποκαλέσει σε αλλεπάλληλες δημόσιες παρεμβάσεις του στις ΗΠΑ, τους ομογενείς των Ηνωμένων Πολιτειών ως Έλληνες, όταν οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται ως Αμερικανοί πολίτες; Θα προσπαθήσει ποτέ να τους χρησιμοποιήσει "ασεβώς", ως "υπόδειγμα" προεκλογικής σκηνοθεσίας και εκστρατείας;

Χαρακτηριστικό γνώρισμα της περιοδείας του Κώστα Καραμανλή στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, ήταν και τα μηνύματα που έστελνε από την άλλη άκρη του κόσμου, σε διάφορους δύσκολους γείτονες, με μια "ευκολία" που ξάφνιαζε και που ο ίδιος δυσκολεύεται να επιδείξει μέσα στην ίδια την Ελλάδα...

Η κυρίαρχη ερμηνεία στα ελληνικά ΜΜΕ ήταν ότι επρόκειτο για μια προσπάθεια του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης να αλλάξουν επικοινωνιακά την ατζέντα των ομολόγων και ταυτόχρονα να περιορίσουν την εκλογική απήχηση του ΛΑ.Ο.Σ. Ήταν και αυτό, αλλά δεν ήταν μόνο αυτό...

Προειδοποιώντας τα Σκόπια από τη Νέα Ζηλανδία ο πρωθυπουργός, προετοίμαζε ταυτόχρονα και την άφιξή του στην Αυστραλία.

Οι διαδηλώσεις της ελληνικής ομογένειας της Αυστραλίας υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν μαζικές, τα εθνικά θέματα πάντα συγκινούν τους ομογενείς, τα εθνικά θέματα πάντα προσφέρονται για πολιτική εκμετάλλευση...

Τελειώνοντας, αξίζει να αναφερθεί, ότι όχι μόνο ο δημόσιος λόγος, αλλά και το πρόγραμμα επαφών του Έλληνα πρωθυπουργού και της συνοδείας του στην Αυστραλία, με την ελληνική ομογένεια, προέταξε το ρόλο και το έργο της ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, αγνοώντας στην πράξη τις μεγάλες και ιστορικές, ελληνικές, λαϊκές Κοινότητες της Μελβούρνης και του Σίδνεϊ.

Είναι και αυτό ένα άλλο παράδειγμα μιας συντηρητικής, μιας ενσυνείδητης παραταξιακής επιλογής, που τουλάχιστον σε θέματα ομογένειας δε χρειάζεται και δεν ωφελεί να επιδεικνύεται....

Μπορεί να φρόντισε να ομιλεί (σε ένα βαθμό), ως πρωθυπουργός της Ελλάδας ο Κώστας Καραμανλής στην Αυστραλία, όπως έγραψε ο Σταύρος Λυγερός, "ελέγχεται" όμως για τις πράξεις του σε αυτήν την περιοδεία. Ελέγχεται επίσης για την "απροσεξία", για την "ευκολία", για την "απλοϊκότητα" του δημόσιου λόγου του...

Αρχείο