Χρήσιμο το Εθνικό Συμβούλιο, αλλά...

Πηγή: Εφημερίδα Νέος Κόσμος

Του Κώστα Νικολόπουλου

Το παρελθόν Σαββατοκύριακο πάτησα τον όρκο, που είχα κάνει πριν μερικά χρόνια, να μην αναμειχθώ, ποτέ, στις δραστηριότητες του Εθνικού Συμβουλίου Αυστραλίας.

Με προτροπή του προέδρου της Παμμακεδονικής Ένωσης Μελβούρνης και Βικτωρίας, Δημήτρη Μηνά, παρευρέθηκα το περασμένο Σαββατοκύριακο στη σύναξη μικρής ομάδος ομογενών στην Καμπέρα, που οι οργανωτές χαρακτήρισαν, για λόγους εντυπωσιασμού, Ετήσιο Συνέδριο του Εθνικού Συμβουλίου Αυστραλίας.

Τη δε Δευτέρα, συμμετείχα σε μερικές από τις συναντήσεις με πολιτικούς, που είχε οργανώσει η ολιγάριθμη ομάδα ομογενών του Σίδνεϊ, η οποία απέμεινε από το κραταιό Εθνικό Συμβούλιο του παρελθόντος.

Για όσους έχουν ξεχάσει, το Εθνικό Συμβούλιο Αυστραλίας είναι το εθνικό σώμα που δημιουργήθηκε προ ετών, για να προωθεί τα εθνικά και ομογενειακά μας ενδιαφέροντα στον αυστραλιανό χώρο. Η παναυστραλιανή σύνθεσή του, η μεθοδικότητα των κινήσεών του, οι στρατηγικές επιλογές του το είχαν καθιερώσει ως ισχυρό "ελληνικό λόμπι" με αξιόλογες προσβάσεις στην πολιτική εξουσία της Αυστραλίας.

Οι ετήσιες δραστηριότητές του κορυφώνονταν με το Ετήσιο Συνέδριό του στην Καμπέρα, κατά τη διάρκεια του οποίου γινόταν απολογισμός των δραστηριοτήτων του και προγραμματισμός των δράσεών του για τον επόμενο χρόνο.

Στα πλαίσια του Ετήσιου Συνεδρίου απονέμονταν - σε ειδική χοροεσπερίδα- τα βραβεία "Νίκη" σε Αυστραλούς συμπολίτες μας, που υποστήριζαν την Ελλάδα και την ομογένεια. Οι εργασίες του Συνεδρίου ολοκληρώνονταν με εκτεταμένες επαφές με πολιτικούς παράγοντες της χώρας - πρωθυπουργό, αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αρχηγούς άλλων πολιτικών κομμάτων, υπουργούς, βουλευτές και γερουσιαστές.

Η επιτυχημένη δράση του φορέα αντί να διασφαλίσει το μέλλον του οδήγησε, σταδιακά, στη φθορά του. Αδέξιοι χειρισμοί, διεκδίκηση πρωτείων από ομάδες μελών, προσωπικές και συλλογικές έριδες, εγωισμοί, αλαζονεία και έπαρση κάποιων μελών του προκάλεσαν τη συρρίκνωσή του.

Η εικόνα που αντιμετώπισα την περασμένη Κυριακή στην Ελληνική Λέσχη Καμπέρας, όπου έγινε η σύναξη, ήταν καταθλιπτική. Η αναπόφευκτη σύγκριση των πάλαι ποτέ ζωντανών συνεδρίων του Εθνικού Συμβουλίου με την ολιγάνθρωπη σύναξη της παρελθούσης Κυριακής με γέμισε απογοήτευση.

Η πορεία της συζήτησης αύξησε την απογοήτευσή μου, διότι επιβεβαίωσε την εμμονή μελών του ισχνού, πλέον, Εθνικού Συμβουλίου στη νοοτροπία και τις πρακτικές, που προκάλεσαν την απομάκρυνση πολλών φορέων από το τόσο χρήσιμο, για την ομογένεια, όργανο.

Η απογοήτευσή μου κορυφώθηκε κατά και μετά τις επαφές με τους πολιτικούς. Οι διαγκωνισμοί των παρόντων, για το ποιοι θα δουν ποιους, ή ποιοι θα φωτογραφηθούν με ποιους, μου προκάλεσαν τα συναισθήματα που μου προκαλούσαν οι ίδιες συμπεριφορές, στο παρελθόν. Μετά τις επαφές "οι ταγοί" του Συμβουλίου προέβησαν, κατά την προσφιλή τους συνήθεια, σε επιλεκτική, τμηματική ενημέρωση των ομογενειακών μέσων ενημέρωσης για τα αποτελέσματα των επαφών με την πολιτική ηγεσία, αντί της ταυτόχρονης, σφαιρικής ενημέρωσης της ομογένειας με ανακοινώσεις τύπου από το Συντονιστή του Συμβουλίου, που επιβάλλουν ο αυτοσεβασμός και η δεοντολογία.

Το παρήγορο, όμως, είναι, ότι η πολιτική ηγεσία της Αυστραλίας δεν έχει αντιληφθεί, ακόμη, την εσωτερική φθορά του Εθνικού Συμβουλίου. Εξακολουθεί να το θεωρεί "αντιπροσωπευτικό όργανο" της πλειοψηφίας του Ελληνισμού της Αυστραλίας και δέχεται να συζητά με μέλη του τις υποθέσεις και τα αιτήματά μας.

Η διάθεση του πρωθυπουργού να συναντήσει αντιπροσωπεία του Εθνικού Συμβουλίου, η απόφαση, έστω υπό πίεση, του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κέβιν Ραντ, να ενημερωθεί από μέλη του Συμβουλίου για τις υποθέσεις μας, η συνάντηση, για πολλοστή φορά, του υπουργού Εξωτερικών Αλεξάντερ Ντάουνερ με μέλη του Συμβουλίου και οι συναντήσεις με άλλους υπουργούς, βουλευτές και γερουσιαστές βεβαιώνουν, ότι τα μέλη του εθνικού κοινοβουλίου δεν έχουν αντιληφθεί, ευτυχώς, ότι το σημερινό Συμβούλιο είναι σκιά του Συμβουλίου του παρελθόντος.

Η δυνατότητα της μειοψηφίας, που εμφανίζεται σήμερα ως Εθνικό Συμβούλιο, να εξασφαλίζει πρόσβαση στην πολιτική εξουσία εξ ονόματος όλων των Ελληνοαυστραλών πολιτών, δεν είναι βλαβερή, επί του παρόντος. Θα γίνει βλαβερή, για τις υποθέσεις μας, τη στιγμή που η πολιτική ηγεσία θα αντιληφθεί, ότι το Εθνικό Συμβούλιο Αυστραλίας αντιπροσωπεύει - με την παρούσα σύνθεσή του- μία πολύ μικρή μερίδα της ομογένειας.

Πώς θα μπορέσουμε να προλάβουμε τη βλάβη; Είναι το καίριο ερώτημα που πρέπει να μας απασχολήσει. Η μία απάντηση στο ερώτημα είναι ο παραμερισμός "των απωθητικών" μελών του, η διεύρυνσή του - ώστε να ξαναγίνει αντιπροσωπευτικό όργανο της πλειοψηφίας, η αναδόμησή του εκ θεμελίων, ο εκδημοκρατισμός του και ο ριζικός επαναπροσανατολισμός του.

Η άλλη απάντηση είναι η δημιουργία νέου οργάνου, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, απόλυτα δημοκρατικού, με σαφή προσανατολισμό, σχέδια, συγκεκριμένη στρατηγική υλοποίησης των στόχων του.

Οι φορείς που θα αναλάβουν πρωτοβουλία για την αναδιάρθρωση του Εθνικού Συμβουλίου ή τη δημιουργία άλλου φορέα θα πρέπει να μελετήσουν σοβαρά και τη χρησιμότητα της ισότιμης συμμετοχής Ελληνοκυπριακών φορέων στο αναδομημένο Εθνικό Συμβούλιο ή σε νέο φορέα. Και τούτο, διότι οι ηγεσίες των Ελληνοκυποριακών φορέων, ενώ προσεταιρίζονται τον όγκο και την πολιτική δύναμη του ευρύτερου ελληνισμού για την προώθηση του Κυπριακού, στις επαφές με τους πολιτικούς αποστασιοποιούνται προκλητικά, από τα άλλα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου. Λειτουργούν ως χωριστές οντότητες και οργανώνουν χωριστές επαφές και συζητήσεις, παραβιάζοντας το πνεύμα της "αδελφικής" αγάπης και συνεργασίας, που επικαλούνται όταν τις βολεύει.

Καταληκτικά, η κατάσταση στο Εθνικό Συμβούλιο είναι αναστρέψιμη. ΟΙ μαζικοί φορείς της ομογένειας καλούνται να τολμήσουν την αναδιάρθρωσή του. Αν η πρωτοβουλία προσκρούσει στην πρόθεση της σημερινής μειοψηφίας, να συνεχίσει να το μονοπωλεί, τότε θα πρέπει να τολμήσουν τη δημιουργία νέου οργάνου.

Αρχείο