Η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγίας Άννας Χρυσής Ακτής πόλος έλξης και έμπνευσης για τη διατήρηση Θρησκείας, Γλώσσας, Πολιτισμού

Πηγή: Εφημερίδα Νέος Κόσμος

Της ΒΙΒΙΑΝ ΜΟΡΡΙΣ

Εκεί που οι μετανάστες της μαζικής μετανάστευσης είχαν την πρώτη τους επαφή με τη "χώρα της επαγγελίας" στα ζαχαροκάλαμα, οι περισσότεροι προερχόμενοι από την Μπονεγκίλλα, ακμάζει σήμερα ένα δυναμικό κομμάτι του απόδημου ελληνισμού.

Στη Χρυσή Ακτή της Κουηνσλάνδης, ζουν σήμερα 5 χιλιάδες περίπου Έλληνες πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς. Υπάρχουν πολλοί επιχειρηματίες, εργολάβοι και επενδυτές, αλλά και μια μερίδα συνταξιούχων, κυρίως από τη Μελβούρνη που τους τράβηξε βόρεια το ήπιο κλίμα, η καθαρή ατμόσφαιρα και το άπλετο φως που θυμίζει Ελλάδα. Αν και οι ρυθμοί εκεί είναι διαφορετικοί από εκείνους των μεγάλων πόλεων, εντούτοις ο οικοδομικός οργασμός που άρχισε εδώ και μια εικοσαετία με πρόδρομο το γίγαντα των αναπτυξιακών έργων Δημήτρη Ράπτη, έχει προσδώσει στο προνομιούχο αυτό κομμάτι της Κουηνσλάνδης μια νέα δυναμική, με αποτέλεσμα να ελκύει και έναν αριθμό Ελλήνων της δεύτερης γενιάς.

Τη δεκαετία του '50 στην Χρυσή Ακτή ζούσαν όλες κι όλες πέντε ελληνικές οικογένειες, μας πληροφορούν ο πρόεδρος της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας Αγίας Άννας Πρόδρομος Δημητρίου και ο ιερατικώς προϊστάμενος πατέρας Ρωμανός Στεργίου, με τους οποίους μιλήσαμε. Τη δεκαετία του '70, οι ελληνικές οικογένειες που εγκαθίστανται στη Χρυσή Ακτή έχουν αυξηθεί σε αργό ρυθμό, φθάνοντας τις 20 με 25. Οι περισσότεροι είναι μικροεπιχειρηματίες ή απλοί εργάτες. Με την πάροδο του χρόνου, ιδιαίτερα τα τελευταία πέντε χρόνια, σημειώνεται ταχύτερη ροή των Ελλήνων πρώτης και δεύτερης γενιάς στη Χρυσή Ακτή.

Από αυτούς το 50% είναι από τη Μελβούρνη.

"Εκείνο που ελκύει τον Έλληνα της Μελβούρνης εδώ είναι το υπέροχο κλίμα, ο γαλάζιος ουρανός, το πράσινο, το τοπίο που θυμίζει Ελλάδα", θα πει η Βίκη Κοζωνάκη, που έφυγε από τη Μελβούρνη πριν 17 χρόνια με τον αείμνηστο σύζυγό της Γιώργο Κοζωνάκη και εγκαταστάθηκαν στη Χρυσή Ακτή. "Τότε μόνο σταμάτησε να μιλά για επάνοδο στην Κρήτη", θα πει σήμερα.

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
Η Κοινότητα της Αγίας Άννας ιδρύθηκε το 1976 καθώς και ο πρώτος ναός σε οικόπεδο που δώρισε ο Περικλής Βαγγέλας. Ο ελληνισμός συσπειρώνεται γύρω από την εκκλησία και την Κοινότητα, η οποία, δέκα χρόνια αργότερα, θα γνωρίσει στο πρόσωπο του Δημήτρη Ράπτη τον μεγάλο ευεργέτη της, αλλά και τον πιο μετριόφρονα δωρητή της.

Υπήρξε πρόεδρος του οργανισμού για 14 χρόνια, από το 1986-2001, διάστημα στο οποίο χτίστηκε η νέα εκκλησία σε οικόπεδο που χάρισε ο ίδιος και συνέβαλε δυναμικά στην αποπεράτωση του έργου που έγινε δύο χρόνια αργότερα, το 1986. Όλοι, εκτός από τον ίδιο, μιλούν για το ρόλο που έπαιξε στην ανάπτυξη του οργανισμού όταν κρατούσε με στιβαρό χέρι το τιμόνι, αλλά μέχρι και σήμερα που δεν έπαυσε να στηρίζει ποικιλοτρόπως την Κοινότητα. Ακόμη πριν δύο εβδομάδες δώρισε στολές από τέσσερα διαφορετικά διαμερίσματα της Ελλάδας στην Κοινότητα για το χορευτικό συγκρότημα.

Δεν είναι τυχαίο ότι στη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυση της Κοινότητας στις14 Μαΐου 2006, ο επίτιμος πρόξενος της Κουηνσλάνδης Δημήτρης Ράπτης, τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό από τον αρχιεπίσκοπο κ. Στυλιανό, τιμή που πριν ένα χρόνο είχε αποδοθεί και στον ιδρυτή της Κοινότητας Περικλή Βαγγέλα. Ήδη, από το 1988 ο άνθρωπος που άλλαξε με τα έργα του την όψη της Χρυσής Ακτής και μέχρι σήμερα συνεχίζει να πρωτοστατεί στην αλλαγή της, τιμάται από τη βασίλισσα στο Μπάκιγχαμ Πάλλας, με ΟΒΕ (Order of British Empire) "για την προσφορά του στην κοινωνία και το αναπτυξιακό του έργο".

Ο ίδιος πιστεύει ακράδαντα στο ότι "πρέπει να δεχτούμε και να αγαπήσουμε τις ρίζες μας, χωρίς εντούτοις να εγκλωβιστούμε σ' αυτές. Να προχωρήσουμε και να δημιουργούμε στην ευρύτερη κοινωνία, περήφανοι για τις ρίζες μας και την καταγωγή μας. Ποτέ δε δοκίμασα να αποκρύψω την καταγωγή μου".

ΑΝΟΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
Η ανοδική πορεία της Κοινότητας συνεχίζεται με την απόκτηση ειδικού κτιρίου, το 2002, όπου λειτουργούν τάξεις ελληνικών μαθημάτων, συγκρότηση Τμήματος Ηλικιωμένων, Τμήματος Νεολαίας και μαθήματα κατηχητικού με κύριο στόχο, όπως θα πει ο πρόεδρος Πρόδρομος Δημητρίου, "να διατηρήσουμε το τρίπτυχο Θρησκεία - Γλώσσα - Πολιτισμός".

Η προβολή του ελληνικού πολιτισμού στην ευρύτερη κοινωνία καθώς και η προσφορά "εκεί που ζούμε και δημιουργούμε, είναι ένας από τους πιο δυναμικούς, όσο και βασικούς στόχους της Κοινότητας", όπως θα πει η αντιπρόεδρος του Γυναικείου Τμήματος Ελένη Ράπτη, τονίζοντας ότι "δεν είμαστε ένα νησί αποκομμένο, ανήκουμε στο σύνολο. Είναι, επομένως, λογικό, εφόσον απολαμβάνουμε τις υπηρεσίες και τα αγαθά αυτής της χώρας, να προσφέρουμε στο σύνολο". Πρόσφατη έμπρακτη έκφραση αυτής της κατεύθυνσης, η προσφορά ενός μέρους των εσόδων της επίσημης χοροεσπερίδας που έλαβε χώρα στις 30 Ιουνίου, στο Gold Coast Hospital, συνεχίζοντας μια παράδοση χρόνων.

Η πρόεδρος του Γυναικείου Τμήματος Σάντρα Βουκελάτου, η οποία είναι και πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Ελληνικού Φεστιβάλ Χρυσής Ακτής, θα πει ότι "υπάρχει πάρα πολύ καλή συνεργασία με το κεντρικό Διοικητικό Συμβούλιο της Κοινότητας, δεδομένου ότι οι στόχοι μας είναι ίδιοι. Να διατηρήσουμε την ελληνική παράδοση, την ελληνική γλώσσα , οι δε νεότερες γενιές να είναι περήφανες για την καταγωγή τους".

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

Εκκλησία και Κοινότητα συνεργάζονται στενά για τη διατήρηση της Θρησκείας, της Γλώσσας και του Πολιτισμού. Απόδειξη ότι όλες σχεδόν οι εκδηλώσεις γίνονται από κοινού. Από τις μεγαλύτερες τα τελευταία χρόνια η διοργάνωση του Ελληνικού Φεστιβάλ, το οποίο έχει πάρει γιγαντιαίες διαστάσεις και συγκεντρώνει πάνω από 35.000 κόσμο. Εκεί, παράλληλα με την προβολή της ελληνικής κουζίνας, της ελληνικής παράδοσης και κουλτούρας, γίνονται εκθέσεις λαϊκής τέχνης, διαλέξεις και προώθηση του ελληνικού πολιτισμού στην ευρύτερη κοινωνία.

Είναι μια γιορτή που εκτός από τους... τόνους χταπόδι που καταναλώνεται και ποτέ δεν επαρκεί, ανεβάζει το ελληνικό όνομα διεθνώς. Υπάρχει παράλληλα με τη γαστρονομική πανδαισία που - ναι - είναι εκεί και κανείς δε φαίνεται να παραπονιέται γι' αυτό και η επαφή του χτες με το σήμερα σε διάφορες εκφράσεις και εκφάνσεις. Μια απ' αυτές η παρουσία της ελιάς σε περίπτερο που δίνεται η μακραίωνη ιστορία της, ο ρόλος της και το ρίζωμά της στην Αυστραλία, όπου την ίδια ώρα είναι εκεί καλλιεργητές της με τα προϊόντα της ελιάς, από λάδι μέχρι ελιόψωμο!

Ενθουσιασμός, σύστημα, τάξη, είναι οι αρχές του Γυναικείου Τμήματος που δια στόματος της Ελένης Ράπτη, θα δοθεί απλά και εύστοχα: "Σεβόμαστε τις θέσεις μας και το ρόλο μας".

Να πούμε ότι το φεστιβάλ θεωρείται το πρώτο εθνικό φεστιβάλ της Χρυσής Ακτής.

Αρχείο