Τρομακτικά
τα αντιτρομοκρατικά μέτρα της Κυβέρνησης
Πηγή: Εφημερίδα
Νέος Κόσμος
Του Κυριάκου Αμανατίδη
Από τις αρχές του Ιουλίου μέχρι σήμερα, ο Ινδός γιατρός Μοχάμεντ
Χανίφ βρίσκεται στην αιχμή της επικαιρότητας. Αυτή είναι η πρώτη
περίπτωση που έθεσε σε δοκιμασία την αντιτρομοκρατική νομοθεσία,
που με τόσες φανφάρες παρουσίασε στην Βουλή η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση,
με τις ευλογίες της Αντιπολίτευσης, το 2004.
Τότε, ο Πρωθυπουργός Τζον Χάουαρντ, αυτοπροβλήθηκε στα μάτια του
λαού ως ο εθνικός ηγέτης, που πρωταρχικό του μέλημα είναι η προστασία
της χώρας του από κάθε τρομοκρατική πράξη.
Κάθε φορά που τα λαϊκά κύματα οργής σπάζουν απειλητικά πάνω στην
πλώρη του κυβερνητικού πλοίου, και εμποδίζουν την είσοδό του στο
ποθητό λιμάνι της εκλογικής νίκης, ο καπετάν-Γιάννης αφήνει το τιμόνι,
ρίχνει στους ώμους τον μανδύα του εθνοσωτήρα, και σαν σύγχρονος
Δον Κιχώτης, ρίχνεται εναντίον του αόρατου για τους άλλους εχθρού,
που επιβουλεύεται την ακεραιότητα της Αυστραλίας.
Αυτήν τη φορά, ο εχθρός παρουσιάστηκε με την μορφή ενός Ινδού γιατρού,
που κατηγορήθηκε ως τρομοκράτης, γιατί πριν από έναν χρόνο έδωσε
σε έναν δεύτερο εξάδελφό του στην Αγγλία την κάρτα του κινητού του
τηλεφώνου, που του ήταν άχρηστη, αφού επρόκειτο να μεταβεί στην
Αυστραλία για εργασία σε νοσοκομείο της Κουηνσλάνδης.
Μετά από βομβιστική απόπειρα στο αεροδρόμιο της Γλασκώβης, στην
οποία συνελήφθη ο αδερφός του εξαδέλφου του Μοχάμεντ Χανίφ, στον
οποίο είχε δώσει την κάρτα SIM του κινητού του τηλεφώνου, ο Ινδός
γιατρός συνελήφθη στο αεροδρόμιο της Βρισβάνης, πριν επιβιβασθεί
σε αεροπλάνο, με εισιτήριο για την Ινδία χωρίς επιστροφή.
Μετά από ανακρίσεις και κράτηση σε φυλακή, στον Χανίφ απαγγέλθηκε
η κατηγορία υποστήριξης τρομοκρατικής οργάνωσης, γιατί έδωσε σε
μέλος της την κάρτα SIM.
Τραγελαφικός, κυριολεκτικά, υπήρξε ο τρόπος με τον οποίο οι διωκτικές
αρχές, καθώς και η Κυβέρνηση, χειρίσθηκαν την πρώτη υπόθεση που
εμπίπτει στις διατάξεις της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας του 2004.
Στην παρουσίαση της κατηγορίας σε Δικαστήριο της Βρισβάνης, ο Δημόσιος
Κατήγορος ανέφερε πως η κάρτα SIM που ο Χανίφ είχε δώσει στον εξάδελφό
του, βρέθηκε μέσα σε φλεγόμενο αυτοκίνητο, που χρησιμοποιήθηκε από
εξάδελφο του Χανίφ, για βομβιστική πράξη στην Γλασκώβη.
Στην πραγματικότητα, η κάρτα βρέθηκε στην κατοχή του αδελφού του
βομβιστή, στον οποίο την είχε δώσει, και ο οποίος βρισκόταν στην
Λίβερπουλ.
Η Ομοσπονδιακή Αστυνομία γνώριζε αυτήν την λεπτομέρεια, η οποία
περιλαμβανόταν στην γραπτή έκθεση που είχε δοθεί στον Δημόσιο Κατήγορο.
Δύο ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, αναφορικά με την λανθασμένη
αναφορά του Δημόσιου Κατήγορου.
Το πρώτο είναι πώς ήταν δυνατόν, ένας έμπειρος νομικός, όπως υποτίθεται
ότι είναι ένας Δημόσιος Κατήγορος, να έκανε ένα τέτοιο λάθος.
Το δεύτερο ερώτημα είναι πώς δεν έγινε η διόρθωση, είτε από τον
ανώτερο αξιωματικό της Αστυνομίας, που βρισκόταν στο Δικαστήριο
την ώρα της αναφοράς, ή τουλάχιστον αργότερα από την Αστυνομία ή
από την Κυβέρνηση, ιδίως μετά από τα σχόλια στα μέσα ενημέρωσης.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ
Ενώ τα μέσα ενημέρωσης επισήμαναν την λανθασμένη, εσκεμμένα ή άθελα,
αναφορά του Δημόσιου Κατήγορου, η Κυβέρνηση "αναγνώρισε"
το λάθος μετά από έρευνα του Εισαγγελέα, Ντάμιεν Μπαγκ, αποτέλεσμα
της οποίας ήταν η επιβεβαίωση εκείνου που η υπόλοιπη Αυστραλία γνώριζε
από ημέρες!
Εν όψει αυτής της εξέλιξης η Κυβέρνηση δεν είχε άλλη επιλογή από
το να αποσύρει την γελοία κατηγορία, και να αφήσει ελεύθερο τον
Μοχάμεντ Χανίφ.
Μια άλλη εξίσου αξιόμεμπτη πράξη της Κυβέρνησης ήταν η απόφαση
του Υπουργού Μετανάστευσης, Κέβιν Άντριους, να ακυρώσει την βίζα
του γιατρού, μετά από προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου να εγκρίνει
αίτησή του για προσωρινή αποφυλάκιση με εγγύηση, μέχρι την ημερομηνία
εκδίκασης της ένστασης, που είχε ορισθεί για τις 8 Αυγούστου.
Ουσιαστικά, με την πράξη του αυτή ο Υπουργός ενήργησε ενάντια στην
αρχή της διάκρισης των εξουσιών σε νομοθετική (Κοινοβούλιο), εκτελεστική
(Κυβέρνηση) και δικαστική (Δικαστήρια), δημιουργώντας ένα επικίνδυνο
προηγούμενο. Και αυτό γιατί, παρά την έγκριση του δικαστικού του
αιτήματος για προσωρινή αποφυλάκιση, η ακύρωση της βίζας του Χανίφ
συνεπαγόταν κράτησή του σε κέντρο κράτησης παράνομων προσφύγων.
Σε προηγούμενα σχόλιά του ο κ. Άντριους εξέφρασε την ακόλουθη άποψη:
"Σύμφωνα με πληροφορίες από την Ομοσπονδιακή Αστυνομία, έχω
σοβαρούς λόγους να υποψιάζομαι μια σύνδεση με άτομα που ενέχονται
σε εγκληματικές πράξης, συγκεκριμένα σε τρομοκρατία". The Age,
27/07/2007.
Με τα σχόλιά του αυτά, ο Υπουργός έβγαλε τον Χανίφ ένοχο πριν από
την εκδίκαση της υπόθεσής του!
Η φαρσοκωμωδία δεν τελειώνει εδώ. Ο Εισαγγελέας της Ομοσπονδιακής
Κυβέρνησης, μετά από σχετική έρευνα, σε συνέντευξη Τύπου δήλωσε
πως δεν μπορεί να εξηγήσει πώς ο Δημόσιος Κατήγορος έκανε ένα τέτοιο
λάθος, δηλαδή να καταθέσει στο Δικαστήριο ότι η κάρτα SIM του Χανίφ
βρέθηκε σε φλεγόμενο αυτοκίνητο στο αεροδρόμιο της Γλασκώβης, ενώ
στην πραγματικότητα βρέθηκε στην κατοχή του εξαδέλφου του στην Λίβερπουλ.
Ακατανόητη είναι και η δήλωση, στην ίδια συνέντευξη, του Μικ Κέλτυ,
Διευθυντή της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας, ότι οι διωκτικές αρχές έκαναν
σωστά την δουλειά τους, και πως οι έρευνες γύρω από το πρόσωπο του
Ινδού γιατρού θα συνεχιστούν.
ΚΑΙΡΟΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ
Αυτά λέχθηκαν το απόγευμα της Παρασκευής, 27/7. Μια ημέρα αργότερα,
δηλαδή το Σάββατο, 28/7, η Κυβέρνηση επέστρεψε στον Χανίφ το διαβατήριό
του, και δήλωσε πως ο γιατρός δεν μπορεί να παραμείνει στην Αυστραλία,
αφού η βίζα παραμονής του είχε ακυρωθεί.
Ως εκ τούτου, το βράδυ του Σαββάτου, ο Χανίφ επιβιβάσθηκε σε αεροπλάνο,
με τις ευλογίες της Αυστραλιανής Κυβέρνησης, για να επιστρέψει στην
οικογένειά του, και στο νεογέννητο παιδί του, στην Ινδία.
Το ερώτημα που τίθεται είναι, εν όψει αυτών των εξελίξεων, γιατί
οι αυστραλιανές αρχές επέτρεψαν την αναχώρηση του Χανίφ, αφού η
Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση συνεχίζει τις έρευνές της; Αν πράγματι τον
υποψιάζονται για τρομοκρατικές πράξεις, έπρεπε να παραμείνει στην
Αυστραλία μέχρι να ολοκληρωθούν οι έρευνες.
Αν όμως οι κατηγορίες εναντίον του δεν ευσταθούν, γιατί ο Υπουργός
Μετανάστευσης δεν έχει αποκαταστήσει την βίζα του, ούτως ώστε να
μπορέσει να επιστρέψει στην Αυστραλία, για να συνεχίσει την εργασία
του, επιθυμία που εξέφρασε ο ίδιος;
Και πως εξηγείται η δήλωση του Κέβιν Άντριους ότι η εσπευσμένη
αναχώρηση του Χανίφ επιβεβαιώνει τις υποψίες του ότι είναι ένοχος;
Από την μια ακυρώνουν την βίζα του γιατρού, πράγμα που σημαίνει
πως πρέπει να εγκαταλείψει την Αυστραλία το γρηγορότερο δυνατόν,
και από την άλλη τον κατηγορούν γιατί έκανε εκείνο που του ζητούσαν
να κάνει!
Πραγματικά, ακατανόητα πράγματα, και απίστευτος ερασιτεχνισμός,
από όλους τους εμπλεκόμενους σ' αυτήν την ιλαροτραγική υπόθεση -
Αστυνομικές Αρχές, Εισαγγελίας και Κυβέρνηση. Και οι άνθρωποι αυτοί
υποτίθεται ότι εργάζονται για την προστασία της χώρας από τους τρομοκράτες.
Αξιόμεμπτη επίσης είναι και η εσπευσμένη προσπάθεια του Πρωθυπουργού
να αποστασιοποιηθεί από την όλη υπόθεση, μόλις ο αδέξιος χειρισμός
της έγινε αντικείμενο επικριτικών σχολίων από τα μέσα ενημέρωσης
και επιφανείς νομικούς, δηλώνοντας πως ο ίδιος δεν είχε προβεί σε
δημόσιες δηλώσεις για την ενοχή του Μοχάμεντ Χανίφ.
Η στάση αυτή του κ. Χάουαρντ υποδηλώνει πως την ευθύνη για τον
χειρισμό του όλου θέματος την φέρνει ο Κέβιν Άντριους, ως Υπουργός
Μετανάστευσης.
Σε ραδιοφωνική συνέντευξη (3AW, 31/7), ο Κέβιν Άντριους είπε ότι
ενημέρωνε τον Πρωθυπουργό καθημερινά για τις εξελίξεις της υπόθεσης
Χανίφ.
Αυτό εξάλλου έπρεπε να το πάρουμε ως δεδομένο. Θα ήταν αδιανόητο,
την πρώτη αντιτρομοκρατική υπόθεση, μετά την σχετική νομοθεσία το
2004, να την χειρισθεί αποκλειστικά ο Υπουργός Μετανάστευσης.
Στα κοινοβουλευτικά συστήματα, για οτιδήποτε αρνητικό διαπιστώνεται
στον τομέα δραστηριότητας ενός Υπουργείου, την ευθύνη έναντι της
Βουλής και του εκλογικού σώματος πρωτίστως την φέρνει ο καθ' ύλην
Υπουργός.
Σε τελική όμως ανάλυση, η ευθύνη μετατίθεται στον Πρωθυπουργό,
αφού αυτός διορίζει τους Υπουργούς, και είναι η κεφαλή της Κυβέρνησης.
Από τα παραπάνω συνάγεται το συμπέρασμα πως αν ο Υπουργός Μετανάστευσης
δεν αναλάβει αυτοβούλως την ευθύνη των πράξεών του, και αναγνωρίσει
τον αδέξιο χειρισμό της συγκεκριμένης υπόθεσης, τότε ο κ. Χάουαρντ,
με την ιδιότητα του Πρωθυπουργού, έχει υποχρέωση να επιβάλει τις
προβλεπόμενες κυρώσεις στον Υπουργό του.
Διαφορετικά, ουσιώδεις αρχές του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος
παραβιάζονται σε βαθμό που η Κυβέρνηση παύει να είναι υπόλογη ενώπιον
του Αυστραλιανού λαού.
Ευθύνες θα πρέπει να καταλογισθούν και στην Αξιωματική Αντιπολίτευση,
η οποία επέλεξε να μην πάρει θέση σε ένα θέμα ζωτικής σημασίας για
την χώρα, προφανώς για να μην δώσει στην Κυβέρνηση το δικαίωμα να
την κατηγορήσει για χαλαρότητα σε θέματα που αφορούν την εθνική
ασφάλεια.
Στο ζήτημα του ρόλου, που καλείται να διαδραματίσει η Αξιωματική
Αντιπολίτευση σε ένα κοινοβουλευτικό καθεστώς, θα στρέψουμε την
προσοχή μας την ερχόμενη εβδομάδα.
|