Στου Ξυραφιού την Κόψη

Πηγή: Εφημερίδα Νέος Κόσμος

Του Μπάμπη Σταυρόπουλου

ΟΙ τρίμετροι συρμάτινοι φράχτες, που ύψωσαν οι δυνάμεις... ασφαλείας στο κέντρο του Σίδνεϊ για να προστατέψουν τους ηγέτες του APEC, από τις "ασύμμετρες απειλές" των διαδηλωτών (που θα έλεγε και ο Πολύδωρας ο... δικός μας), δείχνουν μέχρι πού μπορεί να φτάσει η δημοκρατία "για το καλό μας", προκειμένου να μας προστατεύσει από τον... κακό εαυτό μας.

ΔΕΙΧΝΟΥΝ ακόμα ότι τα ίδια "μέτρα" μπορούν να χρησιμοποιηθούν μελλοντικά για τον αποκλεισμό μιας ολόκληρης γειτονιάς ή πόλης, σε περίπτωση που οι αρχές κρίνουν κάτι τέτοιο "απαραίτητο" για λόγους... εθνικής ασφαλείας, δημόσιας υγείας και άλλους.

ΠΕΡΑ, όμως, απ' όλα αυτά τα πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας που λαμβάνονται πλέον παντού όπου συναντούνται οι "μεγάλοι", δείχνουν και κάτι ακόμα: Δείχνουν πόσο... ευαίσθητη και μυγιάγγιχτη, έχει γίνει η δημοκρατία και πόσο αποκομμένη είναι από την πραγματική ζωή.

ΜΙΛΑΜΕ για μια... "κουφή" δημοκρατία, που πέρα από τη δική της φωνή και τις φωνές των παπαγάλων της, δεν ανέχεται καμιά άλλη.

ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΣ στις φωνές των αγανακτισμένων πολιτών του Σίδνεϊ, που διαμαρτύρονται για την ταλαιπωρία που υφίστανται από τον αποκλεισμό του εμπορικού κέντρου της πόλης τους, ο πρωθυπουργός Τζον Χάουαρντ (και όχι μόνο αυτός) είπε ότι για όσα συμβαίνεουν ευθύνονται "οι διαδηλωτές που καταφεύγουν στη βία".

ΑΠΟ αυτούς να ζητείστε τα "ρέστα" και όχι από εμάς, είπε ο πρωθυπουργός μας, που καταβάλει κάθε προσπάθεια να δικαιώσει τον Τζορτζ Μπους που τον αποκαλεί "ηγέτη από ατσάλι".

ΕΙΝΑΙ, όμως, τέτοια η φύση της απειλής από τους διαδηλωτές, που να δικαιολογεί τα μέτρα που λήφθηκαν και τις δεκάδες εκατομμύρια δολάρια που ξοδεύτηκαν για να μετατραπεί σε "μεσαιωνικό φρούριο" το κέντρο του Σίδνεϊ;

ΓΙΑΤΙ δεν πρόκειται μόνο για τους τρίμετρους φράχτες και τον αποκλεισμό της κυκλοφορίας. Παράλληλα, έχουν κινητοποιηθεί χιλιάδες αστυνομικοί, ο στρατός, οι μυστικές και αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες, ιδιωτικές εταιρίες σεκιουριτάδων και άλλοι.

ΑΝ κοντά στα πιο πάνω προσθέσει κανείς τα αεροπλάνα, τα ελικόπτερα (από τα οποία κρέμονται για δημιουργία εντυπώσεων κουκουλοφόροι κομάντος!), τους πυραύλους αναχαίτισης... εχθρικών πυραύλων, τα ταχύπλοα σκάφη, τα περιπολικά της αστυνομίας το... κανόνι νερού, τα σκυλιά, τα άλογα και το βαρύ οπλισμό όλων όσων έχουν τάξει εαυτούς στην υπεράσπιση της... δημόσιας τάξης και της κρατικής εξουσίας, το Σίδνεϊ μοιάζει να βρίσκεται σε πόλεμο.

ΣΕ πόλεμο όμως με ποιους; Με τους πολίτες του Σίδνεϊ ή με τις λίγες εκατοντάδες των άοπλων διαδηλωτών;

ΟΧΙ βέβαια. Ούτε οι πρώτοι ούτε οι δεύτεροι αποτελούν τέτοια απειλή που να δικαιολογεί τόσο μεγάλη κινητοποίηση μάχιμων δυνάμεων.

ΤΟΤΕ, ως προς τι η... πολεμική κινητοποίηση; Μα για την αντιμετώπιση των "αόρατων εχθρών" κύριοι. Την αντιμετώπιση όλων όσων επιβουλεύονται τις... δημοκρατικές μας ελευθερίες και τον τρόπο ζωής μας. (Δηλαδή, τα κεκτημένα μας και τα συμφέροντά μας).

ΑΝ οι ηγεμόνες των παλιών απολυταρχικών (και, στη συνέχεια, δικτατορικών καθεστώτων), είχαν αντιληφθεί τη δυνατότητα της δημοκρατίας να χειραγωγεί τόσο αποτελεσματικά τους λαούς θα την είχαν εφαρμόσει από τότε.

Η πλύση εγκεφάλου πλέον, δεν γίνεται με τις παλιές αντιδημοκρατικές και άγαρμπες μεθόδους που χρησιμοποιούσαν τα απολυταρχικά ή ολοκληρωτικά καθεστώτα. Πάνε αυτά...

ΤΩΡΑ έχουν επινοηθεί καινούργια (και πιο αποτελεσματικά) κόλπα. Οι δημοκρατίες μας έχουν γίνει πιο... σοφιστικέ και χρησιμοποιούν πιο "soft" μεθόδους για να πετύχουν τους στόχους τους.

Η πλύση εγκεφάλου γένεται πλέον με την εθελοντική συμμετοχή των πολιτών και με τη συναίνεσή τους. Γίνεται με την βοήθεια των... δημοκρατικών μέσων ενημέρωσης, που έχουν ταυτιστεί με τα κερδοφόρα συμφέροντα και την κρατική εξουσία που κάνει ό,τι μπορεί για να τα διευκολύνει.

Η κρατική προπαγάνδα έχει εγκαταλείψει τους παλιούς μηχανισμούς και έχει επιστρατεύσει το μάρκετινγκ και τη διαφήμιση. Είναι πλέον σε θέση να κατασκευάζει τη "κοινή γνώμη" και έτσι να την ελέγχει και να την καθοδηγεί ανάλογα με τις περιστάσεις.

ΧΩΡΙΣ να το συνειδητοποιήσουμε, είμαστε δέκτες ενός καθημερινού βομβαρδισμού πληροφοριών που στόχο έχουν (και το πετυχαίνουν) να διαμορφώσουν συμπεριφορές, απόψεις, πιστεύω, μόδες, κουλτούρα και αναζητήσεις.

ΤΟ πόσο αποτελεσματικός είναι ο βομβαρδισμός αυτός μπορούμε εύκολα να το καταλάβουμε αν καθίσουμε και σκεφτούμε για ένα λεπτό πόσο επηρεάζουν τις αποφάσεις μας για το πού θα πάμε, τι θα φάμε, τι αυτοκίνητο ή ρούχα θ' αγοράσουμε, οι διαφημίσεις.

ΟΙ δυτικές δημοκρατίες της εποχής μας κατάφεραν να πετύχουν και το εξής παράδοξο: να μας πείσουν ότι είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι και πως όλες οι επιλογές είναι δικές μας.

ΚΑΙ εμείς πράγματι έχουμε πειστεί ότι έτσι είναι. Ότι εμείς αποφασίζουμε, για παράδειγμα, για την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση που ψηφίζουμε ή τι αυτοκίνητο θα αγοράσουμε.

ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ με λίγες κουβέντες, από τη μια να μας τα βάλουν στο μυαλό και από την άλλη να μας πείσουν ότι αυτά που έχουμε στο μυαλό μας είναι δικά μας.

ΚΑΙ η δύναμη πειθούς που έχουν είναι τέτοια, που και αν από ένστικτο διαφωνήσεις κάποτε με κάποια κρατική επιλογή, αμέσως να αναρωτιέσαι μήπως και έχεις λάθος.

ΕΤΣΙ φθάσαμε να ζούμε όλοι σιωπηλά και αδιαμαρτύρητα στη σκιά της παντοδύναμης (και ασπόνδυλης) κοινής γνώμης που χειραγωγείται (χωρίς να το αντιλαμβάνεται) από την κρατική εξουσία και τα συμφέροντα που αυτή προωθεί και υπερασπίζεται.

ΝΑ ένα παράδειγμα για το πώς δουλεύουν τα πράγματα: υποτίθεται ότι οι διάφορες κυβερνήσεις εκπροσωπούν αυτούς που τους ψηφίζουν.

ΩΣ εκ τούτου, είναι υποχρεωμένες να λαμβάνουν υπόψη τους την κοινή γνώμη και να ενεργούν ανάλογα με τις "προσταγές της". Εντάξει μέχρι εδώ; Πάμε πιο κάτω:

ΜΕΤΑ τα τρομοκρατικά χτυπήματα της 11ης Σεπτέμβρη, τόσο η αμερικάνικη γνώμη όσο και η δική μας εδώ στην Αυστραλία, τάχθηκαν υπέρ της εισβολής στο Ιράκ για ν' απαλλαγεί ο πλανήτης από τα... όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, τα οποία οι κυβερνήσεις μάς διαβεβαίωναν ότι διέθετε.

ΤΕΛΙΚΑ, όπλα δεν βρέθηκαν (αφού δεν υπήρχαν) και στο διάστημα που μεσολάβησε, τόσο η κοινή γνώμη στις ΗΠΑ όσο και εδώ, ζητά τον τερματισμό του πολέμου και την απόσυρση των στρατιωτικών δυνάμεων.

ΠΑΡ' ΟΛΑ αυτά, οι κυβερνήσεις μας, που ισχυρίζονται ότι σέβονται την δημοκρατία και τη θέληση της πλειοψηφίας μας γράφουν στα παλιά τους παπούτσια και συνεχίζουν τον πόλεμο για πολλούς και διάφορους "λόγους", που για "λόγους"... ασφαλείας δεν μας αποκαλύπτουν.

ΤΟ ίδιο είδαμε να συμβαίνει και με την επιβολή της νέας νομοθεσίας εργασιακών σχέσεων, παρά την αντίθετη τοποθέτηση της πλειοψηφίας του κόσμου και με άλλα θέματα που μας απασχολούν.

ΚΑΙ η μεγάλη πλάκα είναι ότι, όχι μόνο δεν αντιδρούμε και δεχόμαστε παθητικά όλα αυτά, αλλά, είμαστε σε τέτοιο σημείο "πολιτικά ευνουχισμένοι", που κατά βάθος σκεφτόμαστε ότι "κάτι πάρα πάνω από εμάς ξέρουν και, ως εκ τούτου, δεν αποκλείεται να έχουν και δίκιο!".

ΣΕ τέτοιο βάθος έχει φτάσει, αγαπητοί μου, η δύναμη της πλύσης εγκεφάλου στην οποία μας έχουν υποβάλει τα... δημοκρατικά μας καθεστώτα.

ΟΤΑΝ μάλιστα πηγαίνεις συχνά κόντρα στην πιο πάνω ισοπεδωτική λογική της εξουσίας (και της κοινής γνώμης) φτάνεις στο σημείο να αναρωτιέσαι μήπως ζεις "σε άλλο κόσμο" ή μήπως, τελικά, είσαι "τρελός".

ΣΙΓΟΥΡΑ, οι άλλοι κάπως έτσι σε βλέπουν, όταν πηγαίνεις συνέχεια ενάντια στο ρεύμα και στα παράλογα που οι "διόπτρες" της εξουσίας αντιστρέφουν παρουσιάζοντάς τα ως λογικά.

ΚΑΙ ενώ βλέπουμε με τα ίδια μας τα μάτια το τι συμβαίνει αυτές τις μέρες στο Σίδνεϊ, ο πρωθυπουργός μας και οι... παπαγάλοι του (συμπεριλαμβανομένου και του αρχηγού της αντιπολίτευσης) συνεχίζουν να διαλαλούν ότι ζούμε σε δημοκρατική χώρα και όποιος θέλει μπορεί ελεύθερα να διαδηλώσει τα πιστεύω του.

ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΝ όμως ότι θα πρέπει να διαμαρτυρόμαστε μακριά από τους επίσημους προσκεκλημένους του APEC και, μάλιστα, ειρηνικά, γιατί διαφορετικά...

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ οι κουκουλοφόροι κομάντος και οι ράμπο της αστυνομίας με τα ρόπαλα, τα σπρέι και τα σκυλιά, θα "αναγκαστούν" να μας επαναφέρουν στην... τάξη.

ΚΑΙ εδώ τίθεται το μεγάλο ερώτημα: τι νόημα μπορούν να έχουν οι διαδηλώσεις του κόσμου τη στιγμή που κανείς δεν λαμβάνει υπόψη του τα αιτήματά αυτών που διαμαρτύρονται;

ΕΙΝΑΙ σαν να χτυπάς την πόρτα ενός κουφού και να περιμένεις υπομονετικά να σ' ακούσει. Το ίδιο συμβαίνει και με τις δημοκρατίες μας. Εί8ναι πλέον... κουφές!

ΑΥΤΟΣ είναι και ο λόγος που διάφορα κινήματα ή ακτιβιστές έχουν αρχίσει τα τελευταία χρόνια να υιοθετούν πιο δραστικές μεθόδους. Για να καταφέρουν να τους ακούσουν οι "κουφοί" κυβερνώντες και εξουσιαστές.

ΑΥΤΟΣ είναι και ο λόγος που η... δημοκρατία μας, προκειμένου να προστατεύσει τα κεκτημένα της, δεν διστάζει να δείχνει τα (πάνοπλα) δόντια της και στους ίδιους τους υπηκόους της.

ΓΙΑ λόγους γενικότερης και βαθύτερης αποτροπής της μικρής λαϊκής φλόγας που μπορεί (και τυχαία) να πάρει διαστάσεις πυρκαγιάς γίνεται η μεγάλη επίδειξη δύναμης.

ΓΙΑ τους ίδιους λόγους έχει επιστρατευτεί και η λογική της "μηδενικής ανοχής" απέναντι σε οτιδήποτε πλέον έχει αρχίσει να ενοχλεί την κρατική εξουσία.

ΓΙΑ τους ίδιους λόγους μας βομβαρδίζουν με κάθε είδους (ευκολοχώνευτη) πληροφόρηση τα μέσα ενημέρωσης.

ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΟ, στην εποχή μας τα αηδόνια σιώπησαν. Δεν κελαηδούν πια. Τη θέση τους πήραν τα (πολύχρωμα) παπαγαλάκια.

Αρχείο