Η επόμενη μέρα για το Πανεπιστήμιο Κρήτης

Πηγή:Εφημερίδα Τόλμη

Της Ελίνας Φαρσάρη

Σε μία νέα φάση έχει εισέλθει από προχθές το Πανεπιστήμιο Κρήτης, μετά την καθοριστική συνεδρίαση της Συγκλήτου του ιδρύματος, που κατέληξε, ύστερα από μαραθώνια διαδικασία, στο ψήφισμα για την «υπόθεση Αλεξανδρόπουλου».

Το κείμενο που υπερψηφίστηκε στην προχθεσινή συνεδρίαση είναι σαφές, καθαρό και κλείνει οριστικά την πολύκροτη υπόθεση ως προς τις τυχόν διοικητικές, ποινικές ή αστικές ευθύνες των εμπλεκομένων.

Διατυπώνεται με σαφήνεια πως δεν υπάρχουν παρανομίες και παρατυπίες, τόσο στις διαδικασίες επιλογής των εισαχθέντων στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης, όσο και στην υπόθεση του εντεταλμένου επίκουρου, αλλά και στη διαδικασία της παραπομπής του Στέλιου Αλεξανδρόπουλου στο Πειθαρχικό.

Λίγες ώρες μετά τη μαραθώνια συνεδρίαση, η κοινή εντύπωση που είχε απομείνει στην ακαδημαϊκή κοινότητα ήταν ότι ξεκίνησε η πορεία του Πανεπιστημίου προς την εκτόνωση της κρίσης. ?λλωστε, δεν ήταν και λίγοι, συγκλητικοί και μη που διατύπωναν την εκτίμηση ότι «τίποτα δεν κουκουλώνεται» και ότι η Σύγκλητος, όπως είχε προβλέψει η «Τ», λειτούργησε όπως ακριβώς προβλέπει ο θεσμικός της ρόλος.

Αναλύοντας το τελικό κείμενο του ψηφίσματος στο οποίο κατέληξε η συνεδρίαση, και συνεκτιμώντας όλα όσα διαμείφθηκαν στην περίπου 12ωρη συνεδρίαση, εύκολα καταλήγει κανείς στα εξής συμπεράσματα, που προσλαμβάνουν και πολιτικό χαρακτήρα:

- Το Πανεπιστήμιο Κρήτης έχει τη δυνατότητα, αλλά κυρίως το σθένος, να ξεπερνά μόνο του τις κρίσεις και να βρίσκει λύσεις.

- Οι δημοκρατικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων, όπως αυτές που ακολούθησε η Σύγκλητος, εξασφαλίζουν τελικά την ενότητα και την εύρυθμη λειτουργία του ιδρύματος.

- Η φοιτητική συμμετοχή είναι καταλυτικός παράγοντας για τη διαφάνεια, τη δημοκρατική λειτουργία και τη διατήρηση της ενότητας στο εσωτερικό του Πανεπιστημίου. ?λλωστε, όπως προκύπτει από το παρασκήνιο της συνεδρίασης, χωρίς τους φοιτητές και ειδικότερα την ΠΑΣΠ, που ως γνωστόν εκπροσωπεί την πλειοψηφία, ίσως να μην είχαν υπάρξει οι σημερινές θετικές εξελίξεις.

- Από τη συνεδρίαση και τις τοποθετήσεις των παριστάμενων στη Σύγκλητο, προκύπτει ότι τόσο ο πρώην αντιπρύτανης Γιάννης Πυργιωτάκης όσο και ο καθηγητής Λευτέρης Οικονόμου, έχουν ειδικό βάρος στο Πανεπιστήμιο και η γνώμη τους, όπως φαίνεται, θα έχει σοβαρό αντίκτυπο στις εξελίξεις που έρχονται.

Το κλίμα

Η προχθεσινή συνεδρίαση της Συγκλήτου, ξεκίνησε σε ήρεμους τόνους και κατέληξε σε κλίμα συναίνεσης με την υπερψήφιση του τελικού κειμένου που κατέθεσε ο πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας Αναστάσιος Νικολαΐδης.

Μεσολάβησε όμως ένα χρονικό διάστημα 10 ωρών με εντάσεις, συγκρούσεις, αντεγκλήσεις και αμοιβαίες υποχωρήσεις, μέχρι τη λήψη της τελικής απόφασης. Στη διάρκεια των ωρών αυτών, ακούστηκαν πολλές απόψεις, σε έντονο και μη ύφος, έγιναν ακόμη και καταγγελίες για άλλα μεταπτυχιακά προγράμματα στο Πανεπιστήμιο και βρίσκονταν σε εξέλιξη διαβουλεύσεις, εντός και εκτός της αίθουσας.

Το κλίμα πυροδοτήθηκε τουλάχιστον δύο φορές. Η πρώτη σύγκρουση δυνάμεων, έγινε όταν τέθηκε στο τραπέζι του διαλόγου η πρόταση για ψηφοφορία του οργάνου επί των πορισμάτων των τριών μελών της Επιτροπής Διερεύνησης. Εν τέλει με συντριπτική πλειοψηφία, η πρόταση καταψηφίστηκε και η Σύγκλητος αποφάσισε να προχωρήσει στη διαδικασία επί των ψηφισμάτων που επρόκειτο να κατατεθούν. Οι καθηγητές Φάνης Κιτσόπουλος και Αναστάσιος Νικολαΐδης κατέθεσαν τα κείμενά τους στην αρχική τους μορφή.

Το ψήφισμα Νικολαΐδη χαρακτηρίστηκε επιθετικό απέναντι στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και την πρυτανική αρχή, και το ψήφισμα Κιτσόπουλου φιλικότερο. Ήταν η στιγμή που ξεκινούσε η δεύτερη σύγκρουση, με αποτέλεσμα η κατάσταση να δείχνει πως έχει εκτραχυνθεί, αφού το όργανο βρισκόταν σε αδιέξοδο.

Η χρυσή τομή

Για να εκτονωθεί πλήρως η κρίση και να βρεθεί η χρυσή τομή, χωρίς να κρυφτεί η αλήθεια, πρωτοβουλία έλαβε ο πρώην αντιπρύτανης Γιάννης Πυργιωτάκης. Το ψήφισμα Κιτσόπουλου, παρέμεινε στην αρχική του μορφή και το ψήφισμα Νικολαΐδη, τέθηκε προς συζήτηση στην κυριολεξία λέξη προς λέξη. Έτσι απαλείφθηκαν φράσεις που έριχναν ευθύνη στην πρυτανική αρχή, που κατονόμαζαν τους Δημήτρη Κοτρόγιαννο, Κώστα Λάβδα και Μαρία Μενδρινού ως συνυπεύθυνους και άφηναν σκιές για το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης.

Αρωγός στον ελιγμό Πυργιωτάκη προς άρση του αδιεξόδου, στάθηκε η παράταξη της ΠΑΣΠ, που παρά τις επιθέσεις, τις λοιδορίες και τις πιέσεις, κράτησε συνεπή, σταθερή και σαφή θέση. Έτσι ερμηνεύεται, πως τα δύο τελικά ψηφίσματα έχουν παρόμοιο περιεχόμενο.

Συμπεράσματα

Συμπερασματικά, για το τελικό κείμενο του ψηφίσματος, προκύπτει ότι για το ζήτημα των μεταπτυχιακών φοιτητών και την επιλογή τους, δεν αφήνεται καμία σκιά, αφού αναφέρεται ρητά πως «η Σύγκλητος περιβάλλει με εμπιστοσύνη τους μεταπτυχιακούς φοιτητές». Για το ίδιο το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης, το ψήφισμα θέτει ευθέως ζήτημα «εύρυθμης λειτουργίας» του και καλεί τα μέλη ΔΕΠ του να προσπαθήσουν να κινηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Όσο για το ζήτημα της παραπομπής, μπορεί να μην αποδίδει πολιτικές ευθύνες, υπογραμμίζει όμως ότι ο Στέλιος Αλεξανδρόπουλος «ενήργησε στα πλαίσια των ακαδημαϊκών και συνταγματικών του δικαιωμάτων» και σημειώνει ότι η «Σύγκλητος σε συνεργασία με την Πρυτανεία θα πρέπει να αποκαταστήσει τη μνήμη του εκλιπόντος».

Αρχείο