Στη Κρήτη του Καζαντζάκη.. του Κορνάρου..του Βενιζέλου..
Στη Κρήτη του Ξυλούρη..

Πηγή: Κατερίνα Αεράκη

Της Κατερίνας Αεράκη

Στη Κρήτη του Καζαντζάκη.. του Κορνάρου..του Βενιζέλου..
Στη Κρήτη του Ξυλούρη..
Στη Κρήτη του 2007..ένας επαρχιακός δρόμος γίνεται τόπος σφαγής και αποδοκιμασίας από το πανελλήνιο για 40 νέους ανθρώπους.
40 νέα παιδιά ταγμένα στη προστασία της πολιτείας, στο πόλεμο κατά της εγκληματικότητας και των ναρκωτικών, δέχονται άναντρη επίθεση από οπλισμένους άντρες που απ’ ότι φαίνεται τους περίμεναν.
Ένας νέος να χαροπαλεύει μέχρι τη στιγμή αυτή που γράφω αυτές τις λέξεις και δυο άλλοι ελαφρότερα τραυματισμένοι.

Σκηνές που έκαναν το γύρο του κόσμου γι’ αυτό το νησί που το διακρίνει το φιλότιμο, η φιλοξενία και πάνω απ’ όλα κρατάει ακόμα το λόγο της τιμής του.
Για όποιον έχει διαβάσει ή γνωρίζει την απαγωγή του στρατηγού Κράιπερ στον ορεινό Μυλοπόταμο κάτι θα του θυμίσει..
Μα εμείς δε τελούμε υπό κατάληψη ξένων δυνάμεων.. Έλεος!!!
Στόματα κλειστά. Ο νόμος της σιωπής τηρείται αυστηρά γι’ αυτούς τους γνωστούς αγνώστους της καθημερινότητάς τους, από όλους εμπλεκόμενους και μη.
Ένας νόμος που τα χρόνια της κατοχής και του μεσοπολέμου μας δημιουργούσε το αίσθημα της υπερηφάνειας σαν Κρητικούς.
Όχι, δε παραδίδουμε τα χώματά μας στους κατακτητές!!
Όμως όχι, φτάνει η συγκάλυψη αλλά και η αναλγησία των αρμόδιων αρχών.
Στο βωμό του χρήματος δεν θυσιάζονται ιδανικά και αξίες!
Μέσα από πολλές δυσκολίες ο Κρητικός λαός στάθηκε ξανά στα πόδια του και γεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του, και είναι με μια λέξη ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ , εμείς που πολεμήσαμε για το ιδανικό της ελευθερίας να στέλνουμε τα παιδιά μας στο θάνατο και στις φυλακές με τη καλλιέργεια ναρκωτικών ουσιών μέσα από τα ίδια μας τα σπίτια!!
Είναι ντροπή να θεωρείται ακόμα ταμπού σε πολλά μέρη της Κρήτης το να μη γενοσποριάζουμε με άλλους λαούς κρατώντας έτσι τη γνήσια Κρητική ψυχή ατόφια και να την λερώνουμε με περιστατικά σαν κι αυτό.
Είναι ντροπή να μη μιλάμε γιατί ο παραβάτης μπορεί να’ ναι δικός μας άνθρωπος και δε το καλεί λένε το φιλότιμό μας να τον καταδώσουμε..
Μα δεν είναι ντροπή να επιτρέπουμε σε όλους αυτούς να σέρνουν τα παιδιά μας στο θάνατο? Τι θα πει είναι ο αδελφός μου, ο ξάδερφος μου , ο κουμπάρος μου? Ας τα αφήσουμε αυτά να τα πούμε σε άλλα ζητήματα λιγότερο σοβαρά, και ας κοιτάξουμε κατάματα το πρόβλημα και ας το χτυπήσουμε στη ρίζα του.
Για να μη ξυπνήσουμε ένα πρωί και αντικρύσουμε το πρόβλημα των ναρκωτικών μέσα στο σπίτι μας, στα παιδιά μας ίσως..
Τότε θα γίνει δική μας υπόθεση υποθέτω όλων μας..
Τώρα δε μας αφορά?
Καρυδιά που δεν έχει καρύδια δε τη πετροβολούνε.. αυτή ήταν μια από τις πολλές εκφράσεις ενός από τους ανθρώπους που αντιπροσωπεύουν τη πολιτική θέση του τόπου του μακελειού..
Μα τι λέτε? Ακούτε τι λέτε κύριε, εσείς που εκλεγήκατε για να διαφυλάξετε τα συμφέροντα της τοπικής κοινωνίας που ζείτε?
Τέτοια περιστατικά μόνο το αίσθημα της ντροπής μπορούν να μας δημιουργήσουν.
Ντροπή γι’αυτό το νησί που κάθε χρόνο υποδέχεται εκκατομύρια επισκέπτες που στο διαδίκτυο οι πρώτες λέξεις που διαβάζουν είναι θάλασσα, λύρα, πολιτισμός, ιστορία…
Οι νικητές του πολέμου την έχουν γράψει την ιστορία αυτού του τόπου, και δε χρειάζεται άλλους ‘’ήρωες’’. Γιατί έτσι θα χαρακτηριστεί ο κάθε ένας που έχει ταχτεί υπέρ της προστασίας αυτού του τόπου και θα χαθεί άδικα..
Έπεσε εν ώρα καθήκοντος θα λένε για μέρες τα ραδιόφωνα οι τηλεοράσεις, και πιο πέρα μια μαυροντυμένη μάνα θα μοιρολογάται…
Τι σόι ήρωας θα είναι αυτός που θα πέσει νεκρός από τα πυρά των χασσισοκαλιεργητών??
Να λείπουν τέτοιοι ηρωισμοί!!! Να χαθεί ολόκληρη η Ελλάδα προτιμότερο στη διαφύλαξη της ελευθερίας της παρά να χαθεί άλλος ένας αστυνομικός ή να τραυματιστεί σοβαρά στη καταπολέμηση της εμπορίας και διακίνησης των ναρκωτικών στη Κρήτη.
Δε μας αρμόζουν αυτές οι συμπεριφορές!!
Η Κρητική ψυχή δε δειλιά σε οποιοδήποτε τη προσβάλει, ας μη τη προσβάλουμε και πάνω απ’ όλα μη γινόμαστε συνένοχοι σε γεγονότα και καταστάσεις απαράδεκτες όπως αυτά που έφερε το ξημέρωμα της Δευτέρας 5 Νοεμβρίου 2007..

Τελικά είναι μεγάλη ευθύνη να’ σαι Κρητικός….

Κατερίνα Αεράκη.6-11-07

Το παραπάνω άρθρο είναι προσωπική άποψη του δημιουργού του και δεν αντιπροσωπεύει απαραίτητα τους υπόλοιπους συνεργάτες του περιοδικου. Ξαθερι.. Όποιοι συμφωνήσετε δεν έχετε παρά επώνυμα και με πράξεις να προστατεύσετε τα δικαιώματά σας σαν ελεύθερος λαός που είμαστε.

Αρχείο