Αγανακτισμένοι
οι αγρότες με την τιμή του λαδιού
Η νέα πτώση του προϊόντος στα 2,60
ευρώ έχει φέρει την αναστάτωση στους παραγωγούς
Πηγή:Εφημερίδα Τόλμη
Του Ανδρέα Κριτσωτάκη
Αγανάκτηση και απογοήτευση επικρατεί στον αγροτικό κόσμο, μετά
τη νέα μείωση της τιμής του ελαιολάδου. Η απόφαση των Ενώσεων να
ρίξουν και άλλο την τιμή αγοράς του έξτρα παρθένου λαδιού, υιοθετώντας
για μια ακόμη χρονιά την τακτική της προκαταβολής και της εκκαθάρισης,
έχει γεμίσει για ακόμη μια χρονιά με οργή τους αγρότες, οι οποίοι
βλέπουν πως το προϊόν τους απαξιώνεται και το επάγγελμά τους οδηγείται
προς τον αφανισμό.
Και μπορεί οι πρόεδροι των Ενώσεων να κάνουν λόγο για μια τιμή
ασφαλείας, με βάση τουλάχιστον τα σημερινά δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί
στην παγκόσμια αγορά και να καλούν τους αγρότες να στηρίξουν αυτή
την απόφαση και να δείξουν εμπιστοσύνη, όμως τη θέση τους αυτή δεν
φαίνεται να ασπάζονται πολλοί από τους αγρότες.
Πέρα από τις αντιδράσεις πολλών από τους εμπόρους, που υποστήριξαν,
μιλώντας χθες στην «Τ» ότι η απόφαση των Ενώσεων θα δημιουργήσει
ένα ντόμινο ανατιμήσεων από την πλευρά των εμπόρων, οι οποίοι θα
μειώσουν την τιμή του λαδιού, ακολουθώντας την ίδια τακτική, αντιδράσεις
υπάρχουν και από την πλευρά των αγροτών.
Οι απόψεις ανάμεσα στους αγρότες ποικίλλουν για το ποιος ευθύνεται.
Άλλοι μιλάνε για παιχνίδια των Ενώσεων, που γίνονται χρόνια τώρα
εις βάρος των αγροτών και άλλοι για «πονηρές» τακτικές των εμπόρων.
Όλοι όμως καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο μόνος ζημιωμένος είναι
ο ίδιος ο αγρότης, τονίζοντας παράλληλα ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη
τους στις Ενώσεις.
Για αυτό και δεν βλέπουν με καλό μάτι και την πρόσφατη κίνηση των
Ενώσεων να μειώσουν 2,60 ευρώ. Πάντως, από την πλευρά τους μέλη
των Αγροτικών Ενώσεων δηλώνουν ότι αυτή η κίνηση ήταν η μοναδική
που μπορούσε να γίνει τώρα.
«Η τιμή του λαδιού που καθορίστηκε στα 2,60 ευρώ είναι πρώτα από
όλα, μια τιμή ασφαλείας με εκκαθάριση. Είναι μια περίπτωση η οποία
έχει ξαναγίνει, με στόχο να μην χρεωθούν ξανά οι Ενώσεις, όπως είχε
συμβεί άλλες χρονιές, με χαρακτηριστικότερη το 1992, όταν και οι
Ενώσεις είχαν χρεωθεί εκατοντάδες εκατομμύρια έχοντας αγοράσει το
λάδι των παραγωγών σε υψηλότερες τιμές από την πώλησή του.
Μπορεί να υπάρχουν αντιδράσεις. Όμως αυτοί που αντιδρούν θα πρέπει
να ξέρουν ότι μόνο μέσα από έναν οργανωμένο φορέα, μπορείς να ελέγξεις
το παιχνίδι. Η κίνηση των Ενώσεων για την πτώσης της τιμής του λαδιού
ήταν αναγκαστική», αναφέρει ο κ. Πρίαμος Ιερωνυμάκης.
Αυτό που επισημαίνει ταυτόχρονα είναι ότι τώρα πρέπει να υπάρξει
προσοχή για να ισχύσει αυτό που ανακοίνωσαν οι Ενώσεις ότι πρόκειται
ακριβώς για τιμή ασφαλείας. «Από εδώ και πέρα θα φανεί αν με την
κίνηση αυτή κρατήσουν τον έλεγχο πώλησης του ελαιολάδου. Και ήταν
λάθος που δεν ξεκίνησαν από την αρχή με αυτή. Και είναι μια κίνηση,
αυτή της προκαταβολής και εκκαθάρισης, την οποία, εδώ και πολλά
χρόνια εφαρμόζουν οι Ισπανοί και οι Ιταλοί», τονίζει ο κ. Ιερωνυμάκης.
Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι στο εξωτερικό το συνεταιριστικό
σύστημα λειτουργεί με αυτόν ακριβώς τον τρόπο και οι παραγωγοί εκεί
το γνωρίζουν και έχουν προσαρμόσει τις ανάγκες τους. Αντίθετα εδώ
φαίνεται πως πολλοί έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στις Ενώσεις,
κάτι με το οποίο ο κ. Ιερωνυμάκης διαφωνεί επισημαίνοντας: «Αυτό
όμως που πρέπει να καταλάβουν είναι ότι πρέπει να συνυπάρξει και
ο συνεταιριστικός και ο ιδιωτικός τομέας και φυσικά να μην διαλυθούν
οι Ενώσεις, οι οποίες είναι ο μοναδικός φορέας που διασφαλίζει τα
χρήματα των αγροτών».
Αμερική
Τη μεγάλη ζημιά αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΟΑΣΝΗ
κ. Ζαχαρία Σπυριδάκη, προκαλεί η αγορά της Αμερικής. Και αυτό γιατί
τα αμερικανικά κεφάλαια προτιμούν να αγοράζουν ελαιόλαδο από χώρες
που πωλούν το λάδι σε χαμηλότερες τιμές από ό,τι η Ελλάδα. Μια κίνησή
τους την οποία επηρεάζει σαφώς και η αντιστοιχία ευρώ- δολαρίου.
Όπως λέει χαρακτηριστικά, η παγκοσμιοποίηση οδηγεί προς τον αφανισμό
των Ελλήνων παραγωγών, αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα. «Οι Αμερικάνοι
παίζουν αυτή τη στιγμή όλο το παιχνίδι και έχουν δημιουργήσει όλο
αυτό το πρόβλημα. Γιατί όταν ξεκίνησε η χρήση του ευρώ και η αντιστοιχία
του ήταν 0,90 ευρώ το δολάριο, είχαν διατεθεί στην Αμερική 280.000
τόνοι εμφιαλωμένο ελαιόλαδο εκεί από την Ευρώπη.
Όταν αυτή τη στιγμή το ευρώ έχει φτάσει σχεδόν στη διπλάσια τιμή,
φανταστείτε ότι τα 3 ευρώ για τους Αμερικάνους είναι 4,5 δολάρια.
Αυτό σημαίνει ότι δημιουργείται πρόβλημα για εμάς, στη σχέση μας
με τη μεγάλη αυτή αγορά, με τις τιμές που πουλάμε το ελαιόλαδό μας.
Η αγορά δυστυχώς σήμερα είναι χρηματιστηριακή και κανείς δεν μπορεί
να προβλέψει αύριο τι τιμή θα έχει το λάδι.
Όμως αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι η συνεργασία με ένα φορέα
διαχείρισης του κρητικού ελαιολάδου, με στόχο να φτάσουμε στα ράφια,
να σταθούμε εκεί και να εξασφαλίσουμε καλές τιμές», σημειώνει ο
κ. Ζαχαρίας Σπυριδάκης.
|
