|
ΚΟΥΡΟΥΤΕΣ
Το χωριό που γεννήθηκα
Γη που μου χάρισε ψωμί
πατρίδα τηνε κάνω
μα μια ζωή προσεύχομαι
στην Κρήτη ν΄αποθάνω
Γιατί εκειά γεννήθηκα
κι είδα το φως του ήλιου
κι όσο θα ζω αλάργο τζη
οι σκέψες δε μ΄αφήνουν...
...να τση ξεχάσω και να πω
θα ζήσω παέ πέρα
χωρίς τροφή τον ήλιο τζη
το δροσερό αέρα.
Γι αυτό και το 'χω τάξιμο
πρίχου να ξεψυχήσω
στην Κρήτη να 'ρθω κάποτες
τα μάθια μου να κλείσω.
|
